Timoshenko, Semyon K.

Semyon K. Timoshenko (1895 - 1970)

Semyon Konstantinovich Timoshenko werd geboren op 18 februari 1895 in Furmanka (BessarabiŽ, het huidige MoldaviŽ). Als kind werkte hij op de boerderij van zijn ouders totdat hij in 1917 opgeroepen werd voor militaire dienst, waar hij ingedeeld werd in het tsaristische leger om tegen de Duitsers te vechten in de Eerste Wereldoorlog. Door de krijgsraad werd hij veroordeeld tot een aantal jaren gevangenisstraf voor het beledigen van een officier. Hij wist echter te ontsnappen en voegde zich bij het bolsjewistische Rode Leger dat streed in de burgeroorlog tegen het Witte Leger.

Daar was hij bevelhebber van verscheidene cavalerie-eenheden (achtereenvolgens de 2e Onafhankelijke Cavalerie Brigade, de 6e Cavalerie Divisie en de 4e Cavalerie Divisie) om uiteindelijk benoemd te worden tot commandant van het III Cavaleriekorps, dat deel uitmaakte van het beroemde 1e Cavalerieleger van Semyon M. Budjonny. Timoshenko bewees een meester te zijn in mobiele oorlogvoering. In de burgeroorlog leerde hij bovendien Stalin kennen, die onder de indruk was van Timoshenko's prestaties.

Begin jaren 30 werd Timoshenko opgenomen in de generale staf van het Militaire District Wit-Rusland en daarna in het Militaire District KiŽv totdat hij in 1937 bevelhebber werd van het Militaire District Noord-Kaukasus. Die functie behield hij niet lang, want nog in datzelfde jaar werd hij bevelhebber van het Militaire District Charkov. Hier verbleef hij echter ook niet lang en keerde naar KiŽv terug, maar nu als bevelhebber van dat militaire district. In 1938 werd Timoshenko gepromoveerd tot maarschalk van de Sovjet-Unie en hij was ťťn van de weinige hooggeplaatste militairen die niet in aanmerking kwam voor de zuiveringen van Joseph V. Stalin in de militaire top van het Rode Leger.

Op 17 september 1939 stak Timoshenko als commandant van het 3e OekraÔense Front de grens met Polen over en ontwapende de verzwakte garnizoenen in oostelijk Polen. De verliezen aan Sovjetzijde waren klein, want er was nauwelijks enige vorm van tegenstand. In januari 1940 kreeg Timoshenko de taak om maarschalk Voroshilov te vervangen als commandant van de Sovjetstrijdkrachten in het hoge noorden in de Winteroorlog tegen Finland. De Sovjettroepen hadden daar nederlaag op nederlaag geÔncasseerd en Timoshenko kwam orde op zaken stellen. Hij wist de Finnen te verdrijven uit KareliŽ, maar dat ging wel gepaard gaand met immens grote verliezen. In maart 1940 werd uiteindelijk een vredesverdrag met de Finnen overeengekomen. Timoshenko bleef commandant van het Noordelijke Front dat nu diende als bezettingsleger.

Door de dreigende oorlog met nazi-Duitsland kreeg Timoshenko de functie van opperbevelhebber van de Sovjetstrijdkrachten en werd hij tevens Volkscommissaris van Defensie. Timoshenko kreeg de taak om het Rode Leger te reorganiseren en uit te breiden. Dit was een immense onderneming waarmee hij nog lang niet klaar was toen op 22 juni 1941 de Duitsers de Sovjet-Unie binnenvielen. Timoshenko gaf de discutabele order aan de Sovjettroepen voor een tegenaanval op 23 juni. Deze ongecoŲrdineerde tegenaanval liep op niets uit en honderdduizenden Sovjetsoldaten werden omsingeld en daarna gedood of krijgsgevangen gemaakt. Vervolgens verbleef Timoshenko op het hoofdkwartier in Moskou waar hij Joseph V. Stalin van militaire adviezen voorzag.

Op 2 juli 1941 nam Timoshenko het bevel op zich over het Westelijk Front en niet lang daarna over de Westelijke As. In deze functie leverde hij de slag om Smolensk, waarin de Duitse opmars naar Moskou twee maanden werd opgehouden, zij het ten koste van grote verliezen. Daarna volgde hij in september van datzelfde jaar maarschalk Semyon M. Budjonny op als bevelhebber van de Zuidwestelijke As. Hoewel het te laat was om de vernietiging van vier omsingelde legers bij Kiev te verhinderen, slaagde hij er opnieuw in de Duitse opmars te vertragen, tot deze tenslotte vastliep.

Het volgende voorjaar kreeg Timoshenko als bevelhebber van het Zuidwestelijk Front (later omgedoopt in Stalingrad Front) van Stalin de opdracht om een groot strategisch offensief in te zetten met de bedoeling om Charkov te heroveren. Het Charkovoffensief was aanvankelijk succesvol, maar Stalin bemoeide zich persoonlijk met de te volgen strategie en de operatie eindigde in een ramp. Het Sovjetfront in het zuiden stortte in, waardoor de Duitsers Stalingrad en het noorden van de Kaukasus konden bereiken. Timoshenko werd ontheven van zijn functie, maar korte tijd later weer belast met het bevel over het Noordwestelijk Front. In juli 1942 werd hij opnieuw gedegradeerd door ook van die functie te worden ontheven. Hij bleef echter lid van Stavka en als zodanig coŲrdineerde hij de operaties van het 2e en 3e OekraÔense Front bij hun succesvolle opmars in de Balkanlanden, met als meest in het oog springende prestatie de verovering van Wenen in 1945.

Na de oorlog kreeg Timoshenko de volgende onderscheidingen: de Orde van de Zege en de Orde van Lenin. Bovendien werd hij officieel uitgeroepen tot Held van de Patriottische oorlog en van de Oktoberrevolutie. In 1961 werd Timoshenko echter aangeklaagd voor het feit dat het Rode Leger niet gevechtsklaar was ten tijde van de Duitse invasie van 1941, maar uiteindelijk niet veroordeeld. In de laatste jaren van zijn leven was Timoshenko betrokken bij veteranen-organisaties, totdat hij op 31 maart 1970 stierf in Moskou.

Definitielijst

Brigade
Bestond meestal uit twee of meer Regimenten. Kon onafhankelijk of als een deel van een Divisie dienen. Soms waren ze deel van een Korps in plaats van een Divisie. In theorie bestond een Brigade uit 5.000 - 7.000 man.
cavalerie
In het Engels Calvary. Oorspronkelijk een aanduiding voor bereden troepen. In de Tweede Wereldoorlog de aanduiding voor gepantserde eenheden. Belangrijkste taken zijn verkenning, aanval en ondersteuning van infanterie.
Divisie
Bestond meestal uit tussen de een en vier Regimenten en maakte meestal deel uit van een Korps. In theorie bestond een Divisie uit 10.000 - 20.000 man.
Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
invasie
Gewapende inval.
krijgsraad
Militair gerechtshof.
maarschalk
Hoogste militaire rang, legeraanvoerder.
nazi
Afkorting voor een nationaal socialist.
offensief
Aanval in kleinere of grote schaal.
Rode Leger
Leger van de Sovjetunie.
Sovjet-Unie
Sovjet Rusland, andere naam voor de USSR.
Volkscommissaris
In de Sovjetunie een minister.

Onderscheidingen

Lees meer over de onderscheidingen van deze persoon op WW2Awards.com.

meer...

Bronnen

- Clark A., Barbarossa: The Russian-German Conflict 1941-1945, Weidenfeld & Nicholson, Londen, 1995
- Erickson J., The Road to Stalingrad: Stalin's War with Germany, Weidenfeld & Nicholson, Londen, 1975
- Zalleski K.A., Stalin's Empire: biographical encyclopedia, Moskou, 2000
- Marshals and Admirals of the Fleet of the Soviet Union

Afbeeldingen


Informatie

Artikel door:
Tom Notten
Geplaatst op:
15-02-2003
Laatst gewijzigd:
03-04-2010
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.