B-10, Martin

Ontwikkeling

Inhoudsopgave

Inleiding
De Martin B-10 werd de eerste van een serie bommenwerpers met voor die tijd unieke kenmerken. Binnen het Amerikaanse leger zou het de eerste niet-dubbeldek bommenwerper worden, geheel geproduceerd uit metaal. Tevens was deze bommenwerper bij haar introductie zelfs sneller dan het snelste jachtvliegtuig uit die tijd (1932). De B-10 zou het uiteindelijk brengen tot vier typen en een aantal exportversies. Nederland zou voor haar luchtmacht in Nederlands-IndiŽ ťťn van de grootste gebruikers worden. De toestellen in dienst bij het Amerikaanse leger hebben niet meer in de Tweede Wereldoorlog aan operationele taken meegedaan. Rond 1940 waren alle daar al naar tweedelijnstaken zoals doelslepen verwezen. Aleen de Chinese en Nederlandse toestellen hebben actie gezien tijdens de Tweede Wereldoorlog.†

Ontwikkeling
In eigen beheer werd door de Martinfabriek in Baltimore een bommenwerper ontworpen als model 123. Het werd een toestel met een vleugel die was aangehecht aan het middenniveau van de romp. De smalle hoge romp maakte een intern vervoer van de bommenlast mogelijk. Door de smalle romp waren de vier bemanningsleden achter elkaar gezeten. De neusschutter, piloot en staartschutter zaten in drie open posities achter elkaar. De navigator zat in de romp zelf. Het toestel werd aangedreven door twee Wright SR-1820-E Cyclone motoren met een vermogen van 600 pk.

De eerste vlucht van dit toestel werd op 16 februari 1932 uitgevoerd, en op 20 maart werd het voor tests geleverd aan het Amerikaanse leger onder de typeaanduiding XB-907. Het toestel werd uitgebreid getest en bleek in staat tot opmerkelijke resultaten.Men wist met deze bommenwerper snelheden te halen tot 315 km/u, een voor die tijd ongelooflijke prestatie. De Amerikaanse legerleiding had echter wel op basis van de tests de nodige wensen. Voor aanvang van de zomer van 1932 ging het prototype terug naar de fabriek voor de nodige aanpassingen.

De open neuspositie werd vervangen door een geschutskoepel en het toestel kreeg twee Wright R-1820-16 Cyclone motoren met een vermogen van 675 pk. De vleugel werd iets vergroot, waardoor een grotere spanwijdte ontstond. Als XB-907A ging het toestel weer voor tests naar het leger.

Ondanks de toename in het gewicht hadden de prestaties er niet onder geleden. Het toestel bleek perfect en de XB-907A werd aangekocht als XB-10 met serienummer 33-139. Direct hierna kon de productie aanvangen van de operationele typen. Het Amerikaanse leger bestelde in januari 1933 totaal 48 exemplaren.

Technische kenmerken Martin Model 123

Type:
Martin model 123
Gebruik:
Bommenwerper
Motor:
Wright SR-1820-E Cyclone, 600 pk
Afmetingen:
Spanwijdte: 19.00 meter
Lengte: 13, 64 meter
Hoogte: 4,60 meter
Gewicht:
Max: 7.440 kg
Prestaties:
Maximum snelheid: 342 km/u
Kruissnelheid: 310 km/u
Plafond: 7375 meter
Bereik: 1995 km
Bewapening:
2x 7,9 mm Browning machinegeweren
950 kg bommenlast
Aantal:
1 (nr 33-139)

Pagina navigatie

Afbeeldingen


XB-907
(Bron: Wilco Vermeer collection)


Zeldzame B-10, experimenteel uitgerust met drijvers
(Bron: Wilco Vermeer collection)

Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
15-02-2003
Laatst gewijzigd:
06-03-2015
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.