Bevrijding van Amerikaanse krijgsgevangenen uit Cabanatuan

Voorbereidingen

Aanloop
Onder leiding van 1st Lieutenant William Nellist en 1st Lieutenant Thomas Rounsaville, trokken het Nellist Team en het Rounsaville Team van de Alamo Scouts op 27 januari 1945 vanuit het basiskamp te Calasiao ongezien door de Japanse linies. De tocht ging naar het hoofdkwartier van de guerrilla’s in Guimba. Vandaar ging men, begeleid door inlandse gidsen, verder naar Platero. De volgende ochtend ontmoetten ze bij het dorp Platero een groep Filipijnse guerrilla’s. Platero bevond zich 3 kilometer ten noorden van het krijgsgevangenkamp. Van hieruit zouden de Scouts het kamp observeren om informatie te verkrijgen over de situatie. Dit zou dan worden doorgegeven aan de Rangers.

Vroeg in de namiddag van 28 januari sloop een versterkte eenheid van 127 Rangers onder bevel van Captain Robert Prince door de Japanse linies nabij Guimba. Samen met een groep van ongeveer 80 Filipijnse guerrilla’s trok men naar Balincarin, 8 kilometer ten noordoosten van het krijgsgevangenkamp, waar men zich aansloot bij de Alamo Scouts en een tweede groep van ongeveer 80 guerrilla’s.
Op 29 januari had Mucci in Balincarin een overleg met USAFFE guerrilla Captain Juan Pajota. Pajota was volledig op de hoogte van vijandelijke activiteiten, de lokale bevolking en het terrein rond het kamp. Hij wist te melden dat een complete divisie van het Japanse leger zich in de omgeving bevond en dat een aanval die avond gelijk stond aan zelfmoord. Mucci stelde hierop de aanval met 24 uur uit in de hoop dat de Japanse divisie zou vertrekken.

Door de ontstane situatie wisten de Rangers en de guerrilla’s dat ze mogelijk moesten improviseren. Met alle beschikbare informatie werden de nodige voorbereidingen getroffen. De guerrilla’s zouden zorg dragen voor de benodigdheden voor de afvoer van de bevrijde gevangenen en het voedsel voor de gehele groep op de terugweg. De lokale bevolking werd ingelicht om aanwezig te blijven en eventuele bezoekers of vreemdelingen binnen te houden tot na het vertrek van de groep. Bevolking rond het kamp werd stil geëvacueerd.
Op 29 januari rond 16.00 uur vertrokken de troepen van Mucci, geflankeerd door de guerrilla’s van Eduardo Joson en Pajota uit Balancarin, in de richting van Platero, het uitvalpunt voor de aanval. Halverwege de route ontmoetten ze de Alamo Scouts en ontving Mucci de nieuwste situatieschets. Hier kreeg hij te horen dat een andere Japanse divisie was vertrokken naar Bongabon in het zuidwesten.
Tegen schemer bereikten de troepen Platero. De omgeving werd in verdediging gebracht en er werd een noodhospitaal ingericht. Verkenningen brachten de nodige detailinformatie in kaart over de verdediging van het kamp en de omgeving, waaronder de wachttorens en de ingangen. Het kamp werd omgeven door drie prikkeldraadomheiningen. Binnen het kamp zorgden andere prikkeldraadomheiningen voor een verdeling van het kamp in vakken. Naar verwachting bevonden zich in een van de gebouwen in totaal vier tanks en twee vrachtwagens.

De Alamo Scouts Lieutenant Nellist en Private Rufo Vaquillar wisten op 30 januari om 11:30 uur, uitgedost als leden van de plaatselijke bevolking, zo dicht tot het kamp door te dringen dat zij zeer gedetailleerde informatie konden inwinnen. Hun rapport werd door drie andere scouts naar Mucci gebracht. Een groep van 150 Japanse militairen was weliswaar het kamp binnengetrokken, maar de divisie die in de omgeving lag was weer weggetrokken. De dichtstbijzijnde Japanse eenheid van enig formaat lag in Cabu en telde ongeveer 800 manschappen met tanks en vrachtwagens.
Ook ontdekten ze dat de gevangenen in diverse gebouwen waren ondergebracht.

Aanvalsplan
Het rapport bereikte Mucci om 14.30 uur. Hij was ervan overtuigd dat de voorwaarden voor een aanval optimaal waren en liet Captain Prince een aanvalsplan opstellen.

Een groep van de Luzon Guerrilla Armed Forces onder bevel van Captain Eduardo Joson, kreeg de opdracht om de hoofdweg nabij het kamp te bewaken en te verdedigen om zo te voorkomen dat eventuele Japanse versterkingen vanuit Cabanuatan het kamp konden bereiken. Hierbij kreeg hij versterking van een bazookateam onder leiding van Staff Sergeant James O. White (2nd Platoon, Company F) om de nodige antitankbescherming te bieden. Een tweede groep guerrilla’s onder bevel van Captain Pajota diende een wegblokkade op te werpen bij de brug over de rivier Cabu, om eventuele Japanse versterkingen vanuit Cabu tegen te houden. Enkele kleine groepen guerrilla’s dienden de diverse telefoonverbindingen te vernietigen.

Bij het kamp diende het 2nd Platoon, Company F, onder bevel van Lieutenant John F. Murphy, de wachtposten bij de achteringang uit te schakelen om te voorkomen dat Japanse militairen het gedeelte waar de gevangenen zich bevonden zouden binnentrekken. Zes man werden aangewezen om een bunker aan de noordoostzijde uit te schakelen.

1st Platoon van Company C onder bevel van First Lieutenant William J. O’Connell diende de hoofdingang te openen en diverse Japanse wachtposten uit te schakelen. 1st Section onder bevel van Staff Sergeant Preston N. Jensen diende over de hoofdweg aan te vallen, de bewaking van de poort en aanpalende wachtlokalen uit te schakelen en zich toegang tot het kamp te verschaffen. De 2nd Section onder bevel van Sergeant Homer E. Britzius, diende via de hoofdweg ter rechterzijde van de 1st Section te nemen ter ondersteuning van de aanval. De Weapons Section onder bevel van Staff Sergeant Manton P. Stewart, moest de 1st Section op de voet volgen en met bazookavuur de garages voor de tanks en vrachtwagens vernietigen. Zodra de Weapons Section het kamp binnen zou trekken diende de 2nd Section het ondersteuningsvuur te staken en eveneens het kamp binnen te trekken naar de rechterzijde van het kamp om te voorkomen dat Japanse militairen konden ontsnappen.
Het 2nd Platoon, Company C onder bevel van First Lieutenant Melville H. Schmidt, diende haar 1st Platoon te volgen en de gevangenen te bevrijden en te evacueren terwijl ze zelf voor ondersteuningsvuur moest zorgen. De 1st Section, onder bevel van Staff Sergeant Clifton Harris, diende zich toegang te verschaffen tot het gedeelte waar de gevangenen zich bevonden en tevens de bunker onder vuur te nemen die werd aangevallen door het 2nd Platoon van Company F. De 2nd Section onder bevel van Staff Sergeant William R. Butler, moest de 1st Section volgen en de rechterzijde afdekken om Japanse aanvallen te voorkomen. De Weapons Section onder bevel van Staff Sergeant August T. Stern zou in reserve blijven en moest de gevangenen opvangen, wegvoeren door de hoofdingang en de tocht naar het noorden aanvangen.

Op het moment dat alle gevangenen het kamp zouden hebben verlaten, zou Captain Prince het vertrek van de Rangers uit het kamp aankondigen door het afschieten van een rode lichtkogel. Als vervolgens de colonne het kamp met minstens 1,5 kilometer had verlaten, zou Prince een tweede rode lichtkogel afvuren ten teken aan de guerrilla’s dat zij zich konden terugtrekken. Hierna zouden zij zich rond de colonne opstellen om deze voor flankerende aanvallen te beschermen.
Verwacht werd dat de aanval in minder dan dertig minuten zou worden uitgevoerd. Verrassing zou cruciaal zijn. De Rangers zouden een deel van de route naar het kamp over open terrein moeten overbruggen. Om het verrassingseffect te behouden werd de hulp ingeroepen van de legerluchtmacht. Op het moment van nadering door de Rangers zou een P-61 Black Widow een verkenningsvlucht laag over het kamp uitvoeren in de hoop dat dit de aandacht van de bewakers zou afleiden.

 

Definitielijst

divisie
Bestond meestal uit tussen de een en vier Regimenten en maakte meestal deel uit van een Korps. In theorie bestond een Divisie uit 10.000 - 20.000 man.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Luzon, het hoofdeiland van de Fillippijen
(Bron: US Government)


Cabanatuan op het eiland Luzon
(Bron: Google maps)


Captain Juan Pajota.
(Bron: U.S. Government)


De route naar het kamp en de vluchtroute.
(Bron: U.S. Government)

Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
13-03-2015
Laatst gewijzigd:
04-04-2016
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.