Nazischip Wilhelm Gustloff

Nawoord

Sinds de noodlottige ondergang van de Wilhelm Gustloff doen er vele schattingen de ronde over het juiste aantal opvarenden van het rampschip. Een onderzoeksteam van Discovery Channel`s “Unsolved History” heeft aangetoond dat het aantal opvarenden aan boord van de Wilhelm Gustloff ruim 10.000 was. Het team deed dit aan de hand van computerberekeningen van het aantal slachtoffers. Een vast gegeven hierbij was dat de Löwe 472 schipbreukelingen had gered, de T 36 564, de drie mijnenvegers totaal 179, overige schepen 37 en de VP 1703 1. Hiermee kwam het totaal aantal overlevenden op 1.253. De computers, die met behulp van het softwareprogramma “Maritime Exodus” rekenen, becijferden dat in de omstandigheden waarin de Wilhelm Gustloff verging en in vergelijking met de tijd die het duurde voordat het schip gezonken was, 85 tot 90 procent van de opvarenden het niet overleefd kan hebben waarmee de schatting van het grote aantal opvarenden hard gemaakt werd.

Het naziregime gaf het zinken van de Wilhelm Gustloff weinig aandacht omdat er in die tijd al te veel slecht nieuws gemeld moest worden. Het nieuws van het tot zinken brengen door de Sovjets van één van de nazisymbolen bij uitstek kon daarom het beste vermeden worden. Op 9 februari 1945 werd, op dezelfde route als de Wilhelm Gustloff genomen had, het Duitse passagiersschip Steuben tot zinken gebracht dat volgepakt zat met Duitse vluchtelingen, eveneens door Marinesko`s S-13. Hierbij vielen ruim 4.000 slachtoffers. Op 16 april van datzelfde jaar brachten Sovjettorpedo`s, wederom op de route van de Wilhelm Gustloff, het Duitse vrachtschip Goya tot zinken, ook een vluchtschip afgeladen met Duitsers die aan de wraak van de Sovjettroepen trachtten te ontkomen. Bij deze ramp waren 6.600 slachtoffers te betreuren.

Ook al waren deze rampen, die individueel tot de grootste scheepsrampen in de geschiedenis gerekend worden, enorm, in het kader van operatie Hannibal betekenden zij niet zoveel. Grossadmiral Karl Dönitz verklaarde zelf in zijn memoires: “tussen 23 januari en 8 mei werden 2.022.602 personen uit Koerland, Oost- en West-Pruisen en later uit Pommeren en delen van Mecklenburg, behouden over zee naar het westen afgevoerd. De evacuaties werden uitgevoerd onder voortdurende aanvallen van Britse, Amerikaanse en Russische vliegtuigen, van Russische onderzeeboten en lichte kuststrijdkrachten en via wateren waarin herhaaldelijk grote aantallen mijnen werden gedeponeerd. De geleden verliezen waren waarlijk ontzettend: 4.000 personen kwamen om op de Wilhelm Gustloff, 7.000 bij het verlies van de Goya en 3.000 met het hospitaalschip Steuben. Hoe pijnlijk deze verliezen ook waren, zij vertegenwoordigen slechts één procent van het totale aantal over zee vervoerde personen; 99 procent kwam behouden in havens in het westen van de Oostzee aan”. In zijn ogen was operatie Hannibal dan ook een groot succes. Het grote aantal nabestaanden van de slachtoffers zullen met deze relativerende, en door Dönitz wat de Gustloff betreft onderschatte, statistieken niet geholpen zijn. Zij missen nog steeds de erkenning en herdenking van de ongelofelijke rampen die de ineenstorting van het naziregime van Hitler met zich meebracht.

Alexander Marinesko vocht eveneens tevergeefs voor erkenning door de Sovjetregering na zijn succesvolle aanvallen op de Wilhelm Gustloff en de Steuben. Hij was vóór zijn successen al in ongenade gevallen bij Stalin en zijn handlangers door zijn manier van leven. Hij was een notoire drinker en vrouwenjager die regelmatig vermist werd als hij ergens zijn roes lag uit te slapen. Dit had hem al eens bijna de kop gekost toen hij begin 1945 een aantal dagen vermist werd in Turku, Finland. Zijn afwezigheid duurde zolang dat hij beschuldigd werd van desertie. Alleen de feiten dat hij een uitstekende onderzeebootcommandant was, dat hij enige bescherming genoot van zijn rechtstreekse meerderen en dat die wisten dat de bemanning van de S-13 niet uit zou varen zonder Marinesko, redden zijn hachje. Na de oorlog werden zijn overwinningen echter niet erkend en omdat hij zoveel vijanden maakte in zijn strijd om die erkenning werd hij slachtoffer van de zuiveringen binnen de marine die door Stalin kort na de oorlog werden ingezet. Hij verdween in een gevangenkamp in Siberië na een kleinzerige beschuldiging van diefstal. Hij was toen al niet meer in dienst van de Sovjetmarine. Hij overleefde de kampen maar overleed in 1963 te Leningrad aan kanker. In 1990 werd hij postuum geëerd als Held van de Sovjet-Unie en kreeg hij een monument in Kaliningrad, het voormalige Königsberg in Oost-Pruisen. Bovendien werd het onderzeebootmuseum in St. Petersburg naar hem vernoemd.

Definitielijst

operatie Hannibal
Duitse codenaam voor de evacuatie over de Oostzee door de Kriegsmarine van ca 2 miljoen Duitse vluchtelingen en militairen vanuit Oost en West Pruisen. begin 1945.
Sovjet-Unie
Sovjet Rusland, andere naam voor de USSR.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


De vlucht van de vele Duitsers vanuit de Golf van Dantzig wordt weleens vergeleken met die van de geallieerden uit Duinkerken.
(Bron: P. Kimenai Go2war2)


Eén van de weinige relikwieën van de Wilhelm Gustloff werd in 1988 opgedoken en bevindt zich in een musemschip.
(Bron: Wikipedia)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
07-10-2011
Laatst gewijzigd:
07-11-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.