Amerikaanse slagschepen van de New York-klasse

Inleiding

Inhoudsopgave

De beide Amerikaanse slagschepen van de New York-klasse waren een doorontwikkeling van de beide slagschepen van de Wyoming-klasse, USS Wyoming en USS Arkansas. De US Navy wilde de primaire bewapening van de USS New York en USS Texas uitbreiden en de schepen uitrusten met zeven dubbele 30,5cm torens wat ten opzichte van de Wyoming en de Arkansas een verlenging van de schepen zou betekenen. Dit was voor de ontwerpers van voor de Eerste Wereldoorlog niet mogelijk dus werden er alternatieven onderzocht. Het eerste alternatief was een opstelling van vijf 30,5cm drielingtorens, maar hierdoor zouden de schepen te breed worden. Bovendien stond de ontwikkeling van de drielingtoren nog in de kinderschoenen. Daarom werd een tweede alternatief toegepast: tien 35,5cm kanonnen in vijf tweelingopstellingen. Dit kaliber kanonnen zou later ook toegepast worden op de slagschepen van de Nevada-klasse, Pennsylvania-klasse en New Mexico-klasse. De 35,5cm kanonnen werden in 1910 ontworpen en getest door het Bureau of Ordnance van de Amerikaanse marine, een organisatie die verantwoordelijk was voor de ontwikkeling, aanschaf en opslag van Amerikaans scheepsgeschut. De kanonnen bleken uitstekend te functioneren.

Twee van de dubbelopstellingen 35,5cm kanonnen werden op het voorschip geplaatst en twee dubbelopstellingen op het achterschip. De vier torens konden onafhankelijk van elkaar gericht worden. De vijfde dubbelopstelling werd in de midscheeps geplaatst en kon alleen over bakboord of stuurboord richten. Deze toren en de bijbehorende magazijnen waren zeer moeilijk koel te houden omdat de omgeving werd opgewarmd door hogedrukstoomleidingen. Hierdoor was de storingsgevoeligheid van deze toren veel groter dan die van de overige vier terwijl het voor de bemanning van de toren nog moeilijker werd om hun toch al zware werk te verrichten tijdens het afvuren van de kanonnen.

De bepantsering van de New York-klasse slagschepen verschilde nauwelijks met die van de Wyoming-klasse. Pas tijdens het ontwerp van de opvolgende Nevada-klasse werd de vormgeving en sterkte van de stalen beschermingsplaten aangepast aan de moderne eisen. De New York-klasse slagschepen waren de laatste Amerikaanse slagschepen die opgeleverd werden met kolengestookte ketels. In 1922 werd het Vlootverdrag van Washington van kracht. In dit verdrag werden internationale afspraken gemaakt om de uit de hand gelopen wapenwedloop op militair, maritiem gebied in te perken. Volgens het verdrag mocht er de komende tien jaar maar een beperkt aantal nieuwe slagschepen gebouwd worden. Daarom besloot de US Navy een aantal oudere slagschepen te moderniseren. Onder andere werden de beide slagschepen van de New York-klasse hiervoor aangewezen. Tijdens de grote moderniseringsperiode, die van 1925 tot 1927 duurde, werden de oude ketels vervangen door moderne oliegestookte exemplaren. Verder werden de kooimasten vervangen door paalmasten, antitorpedocompartimenten (torpedo blisters of torpedo bulges) aangebracht en een katapult geÔnstalleerd om Kingfisher vliegtuigen te kunnen lanceren.

De beide Amerikaanse slagschepen van de New York-klasse zouden in zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog actief zijn. Tijdens de eerste Wereldoorlog dienden USS New York en USS Texas vooral op de Atlantische Oceaan als konvooibegeleiders en als onderdeel van de British Grand Fleet. Tussen de wereldoorlogen ondergingen beide schepen ingrijpende moderniseringsperiodes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de slagschepen actief in zowel de Atlantische als de Stille Oceaan en werden zij vooral ingezet voor kustbombardementen, konvooibegeleiding en het beschermen van geallieerde landingstroepen. Na de oorlog werd USS New York gebruikt als testobject bij de atoomproeven tijdens operatie Baker en enkele jaren later als doelschip door vliegtuigbommen tot zinken gebracht. USS Texas werd een museumschip en is nog steeds te bezichtigen in het San Jacinto State Park bij Houston, Texas.

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
kaliber
De inwendige diameter van de loop van een stuk geschut, gemeten bij de monding. De lengte van de loop wordt vaak aangegeven in het aantal kalibers. Zo is bv de loop van het kanon 15/24 24 ◊15 cm lang.
torpedo
Oorlogswapen, met van een explosieve lading voorzien sigaarvormig lichaam met een voortstuwings- en besturingsmechanisme, bestemd om na lancering via het water zijn weg te zoeken naar vijandelijke schepen en deze door een onderwaterexplosie uit te schakelen.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


USS Texas in 1943.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)


USS New York in de jaren `30.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)


De New York in aanbouw, 1911.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)


Tewaterlating van de Texas.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)


Indienststelling USS New York, 25 april 1914.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
25-10-2011
Laatst gewijzigd:
31-10-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.