Doolittle Raid

Proloog

Inhoudsopgave

De Japanse verrassingsaanval op Pearl Harbor, op 7 december 1941, was niet alleen een schok voor de Amerikanen. Ook voor hun bondgenoten was de tactisch geslaagde luchtaanval op de slagschepen in de Amerikaanse basis in HawaÔ een morele klap. Dit werd alleen maar versterkt door de snelle opeenvolgende Japanse overwinningen in de daaropvolgende maanden. In een ongelooflijk hoog tempo veroverden de Japanners geallieerd grondgebied zich uitstrekkend van Birma, Singapore en Nederlands Oost-IndiŽ tot eilanden in PolynesiŽ. Om het moreel te verbeteren vroeg president Franklin Delano Roosevelt, reeds twee weken na de aanval op Pearl Harbor, aan zijn hoogste stafofficieren, General George C. Marshall, General Henry H. Arnold en Admiral Ernest J. King, om een manier te bedenken hoe de Verenigde Staten een aanval konden doen op Japan zelf en wel zo snel mogelijk. Hoewel de stafofficieren zelf niets liever zouden doen, leek een aanval op Japan op dat moment onmogelijk.

Captain Francis S. Low, een onderzeebootofficier in de staf van King suggereerde een luchtaanval op Japan, uitgevoerd door middellangeafstandbommenwerpers van het leger die door een vliegdekschip dicht genoeg naar Japan gebracht zouden worden. King legde dit idee voor aan Captain Donald B. Duncan, zijn officier voor luchtoperaties. Duncan bestudeerde daarop verschillende typen bommenwerpers die op dat moment door de Amerikanen gebruikt werden. De Douglas B-18 Bolo viel volgens hem af omdat de 500 kilometer lange actieradius van het toestel te klein was. De Douglas B-23 Dragon kwam niet in aanmerking omdat het toestel een te grote spanwijdte had om gelanceerd te kunnen worden vanaf een vliegdekschip. De Martin B-26 Marauder kon niet ingezet worden omdat dit vliegtuig een te lange startbaan nodig had. De North American B-25 Mitchell voldeed volgens Duncan in theorie aan de eisen voor een dergelijke missie.

Vooral General Arnold was enthousiast over dit basisidee en hij ontbood Lieutenant Colonel James Harold Doolittle, een ervaren piloot en vlieginstructeur van de US Army in de Eerste Wereldoorlog en een stuntpiloot in de jaren 30. Doolittle was op 1 juli 1940 weer in dienst getreden en ingedeeld bij Arnolds staf in Washington DC. Doolittle kreeg opdracht om uit te zoeken welk toestel van de United States Army Air Force (USAAF) geschikt zou zijn om met een bommenlast van 900 kilogram op te stijgen van een startbaan die niet langer was dan 142 meter en niet breder dan 25 meter. Bovendien moest het toestel een actieradius hebben van bijna 2.500 zeemijlen. De ex-stuntpiloot onderzocht de mogelijkheden van dezelfde toestellen als Duncan had gedaan en kwam tot dezelfde conclusie. De B-25 Mitchell zou het kunnen, mits het toestel uitgerust werd met extra brandstoftanks. Arnold vertelde Doolittle nu pas waarom hij het onderzoek had moeten doen. Doolittle bood vrijwillig aan het project te leiden. Arnold nam het aanbod aan en beloofde Doolittle alle medewerking.

Het concept van de gedurfde Amerikaanse raid op Japan zag er begin 1942 als volgt uit: een marine-eskader zou vijftien B-25 Mitchells overbrengen naar een locatie 450 zeemijlen uit de kust van Japan. Hier zouden de toestellen opstijgen van een vliegdekschip en doelen in Japan bombarderen. De toestellen zouden daarna doorvliegen naar China waar zij opgenomen zouden worden in de Amerikaanse Tenth Air Force die op dat moment opgericht werd en het gevechtsgebied China-Birma-India toegewezen kreeg. Omdat de missie geheim moest blijven, mocht Doolittle niemand inlichten over de ware toedracht van de operatie, ook niet tijdens de voorbereidingen.

Over het belang van de missie schreef Doolittle later in zijn autobiografie:

ďThe Japanese had been told they were invulnerable. An attack on the Japanese homeland would cause confusion in the minds of the Japanese people and show doubt about the reliability of their leaders. There was a second, equally important, psychological reason for this attackÖAmericans badly needed a morale boostĒ (De Japanners werd voorgehouden dat zij onkwetsbaar waren. Een aanval op hun thuisland zou verwarring stichten onder de Japanse bevolking en het vertrouwen in hun leiders schaden. Er was echter een tweede en net zo belangrijke, psychologische reden voor deze aanvalÖde Amerikanen hadden dringend behoefte aan een morele oppepper).

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
raid
Snelle militaire overval in vijandelijk gebied.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Lieutenant Colonel Doolittle met zijn bemanning aan boord van de Hornet.
(Bron: Courtesy of Michael W. Pocock)


Een North American B-25 Mitchell.
(Bron: Wikipedia)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
14-12-2011
Laatst gewijzigd:
16-05-2013
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.