Ki-9, Tachikawa

In 1933 evalueerde het Japanse leger een privaat ontwerp van de Tachikawa-fabriek, de Tachikawa R-5. Het was een klein trainingsvliegtuig met een motor van 125 pk welke door de legerleiding te licht bevonden werd. Het toestel had echter een aantal positieve kwaliteiten en in april 1934 kreeg de fabriek de opdracht om met de ontwikkeling te beginnen van een vliegtuig dat zowel als basistrainer en als voortgezette trainer kon dienen. De basistrainer zou een Nakajima NZ motor krijgen met een vermogen van 150 pk. De voortgezette trainer zou een zwaardere Hitachi Ha-13a motor moeten krijgen.

Tachikawa Ki-9a
Onder het toezicht van ontwerper Ryokichi Endo werd de Ki-9 ontworpen. Het werd een dubbeldekker met een met linnen overtrokken stalen buizenconstructie. Het bezat twee open cockpits, ťťn voor de leerling en ťťn voor de instructeur. De eerste van drie prototypen koos op 7 januari 1935 het luchtruim als voortgezette trainer. De proeven met de prototypen waren succesvol en uiteindelijk werd alleen de voortgezette trainerversie gebouwd als Leger Type 95-1 Voortgezette trainer Model A. Het werd de standaard trainer van het Japanse leger.

Technische gegevens:

Model: Tachikawa Ki-9 Model A
Taak: Trainer
Bemanning: 2
Afmetingen: Spanwijdte: 10,32 m
Vleugeloppervlak: 24,50 m2
Lengte: 7,90 m
Hoogte: 3,10 m
Gewicht: Leeggewicht: 1120 kg
Max. Gewicht: 1580 kg
Prestaties: Max. snelheid: 240 km/u
Kruissnelheid: 150 km/u
Plafond: 5800 m
Motor: Hitachi Ha-13a met een vermogen van 350 pk
Bewapening: geen
Productie: 2395

Tachikawa Ki-9 Kai
Onder Model B werd enige tijd later een verbeterde versie geproduceerd en gebouwd na 1943 door Tokyo Kokku KK. Het toestel had een lichtere constructie, een sterker landingsgestel en iets kortere romp (7,53 m). Dit toestel met sterk verbeterde vliegeigenschappen was eigenlijk de bedoelde primaire of basistrainer.

Totaal werden er van de Ki-9 maar liefst 2615 exemplaren gebouwd, waarvan 2395 door Tachikawa zelf tussen 1935 en 1942 en 220 exemplaren door Tokyo Kokku KK tussen 1944 en 1945. De door de geallieerden genoemde "Spruce" werd door het gehele Japanse leger gebruikt. Aanvankelijk als trainer, maar later ook als verbindings- en commmunicatietoestel voor de hoofdkwartieren van de diverse Japanse luchtbrigades. Als trainer werd het geleverd aan de onder Japanse controle staande luchtmachten van Cochin-China, Mantsjoekwo en Thailand. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog is een groot aantal toestellen in Nederlands-IndiŽ achtergebleven en door de nationalistische verzetstroepen ingezet tegen de Nederlanders.

Definitielijst

geallieerden
Verzamelnaam voor de landen / strijdkrachten die vochten tegen Nazi-Duitsland, ItaliŽ en Japan gedurende WO 2.
Mantsjoekwo
Naam die de Japanners gaven aan de marionettenstaat die zij in 1932 uit het Chinese Mantsjoerije en Jehol vormden.

Bronnen

- David D., The Complete Encyclopedia Of World Aircraft, Brown Packaging Books Ltd., London, 1997
- Gunston B. ea., Jane's Fighting Aircraft of World War II, Random House Group Ltd, 2001
- Wilson S., Aircraft of WWII, Airospace Publications Pty Ltd, Australia, 1998
- Wings, Midway to Hiroshima, CD-Rom, Discovery/Maris multimedia, 1995

Afbeeldingen


Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
24-02-2003
Laatst gewijzigd:
28-06-2009
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.