SU-122

Ontwerp en ontwikkeling

Inhoudsopgave

Inleiding

De SU-122 (Samokhodnaya Ustanovka ďzelfrijdend affuitĒ 122) was een middelzware gemechaniseerde houwitser die tussen 1942 en 1945 in gebruik was bij het Rode Leger. De SU-122 bleek efficiŽnt te zijn in een ondersteuningsrol voor infanterie- en tankformaties maar het geschut was niet geschikt voor een rol als tankjager (en zeker niet op lange afstand). Pogingen om de SU-122 te verbeteren mislukten en uiteindelijk werd de productie in de zomer van 1944 stopgezet. Vanaf eind 1943 werd de SU-122 geleidelijk vervangen door het SU-152, ISU-122 en ISU-152 zware gemechaniseerd geschut en de SU-85 tankjager.

Ontwerp en ontwikkeling

In april 1942 werd vanuit het Hoofddirectoraat voor de Artillerie (GAU) aan verschillende teams de opdracht gegeven om een middelzwaar gemechaniseerd voertuig te ontwerpen dat in staat was om het 122mm kanon te dragen. De ontwikkeling van een prototype voor dit voertuig werd gedaan in de UZTM (Ural's'kiy Mashinostroitelnyy Zavod: Machinebouwfabriek van de Oeral) en Zavod (fabriek)nr. 592 en stond onder supervisie van een speciaal team van het Volkscommissariaat voor Tankproductie (NKTP), bestaand uit de vooraanstaande ingenieurs Zhozhev L. Kotin, Lev I. Gorlitskiy en E. Shilnishchkov.

Het ontwerpteam van de UZTM ontwierp het U-35 prototype en op 25 november 1942 was het gereed. Dit prototype gebruikte het chassis van de T-34 middelzware tank met daar bovenop een M-30 120mm kanon gemonteerd. Dit kanon werd beschermd door een volledig afgesloten kazemat met een frontale bepantsering van 45mm. De gecreŽerde ruimte maakte het mogelijk dat een vijfkoppige bemanning (commandant, kanonnier, twee laders en een chauffeur) het zware kanon redelijk gemakkelijk kon bedienen. Het U-35 prototype werd tussen 30 november en 19 december 1942 getest. Tijdens deze testen kwamen verschillende mankementen in het ontwerp aan het licht, zoals een slechte ventilatie, een slecht werkende munitielaadsysteem en mechanische problemen in de geschutskoepel.

Het ontwerpteam van de Zavod nr. 592 ontwierp bovendien het SG-122 prototype. Dit prototype gebruikte het chassis van een Duitse PzKpfw III. Het bleek al snel bijna onmogelijk om op grote schaal onderhoud te plegen aan het buitenlandse chassis zonder dat reserveonderdelen beschikbaar waren. Vanzelfsprekend werd dit ontwerp niet goedgekeurd.

Het U-35 prototype werd in december 1942 wel goedgekeurd (ondanks de aan de licht gebrachte mankementen) door de GKO (Gosudarstvenny Komitet Oborony: Staats Defensie Comitť) en werd omgedoopt tot de SU-35 (en kort daarna als de SU-122). Ook werd er onmiddellijk opdracht gegeven aan de UZTM om de productie van de SU-122 te beginnen. De eerste SU-122ís werden eind december 1942 in de UZTM geproduceerd en kwamen in januari 1943 voor het eerst in actie. Het plan was om elke maand minstens 100 SU-122ís te fabriceren.

Vanwege de slechte resultaten van de M-30s houwitser tegen vijandelijk pantser werd vanaf januari 1943 in de UZTM begonnen met het testen van andere type kanonnen voor de SU-122. In april 1943 werd het prototype SU-122M gebouwd. Dit prototype had een groter gevechtscompartiment en een individuele ruimte voor de chauffeur. De M-30s houwitser was vervangen door de modernere D-11 houwitser. De SU-122M werd tussen 16 en 17 mei 1943 en 18 juni en 4 juli 1943 getest. Uiteindelijk werd er besloten om dit ontwerp geen groen licht te geven en in plaats daarvan verder te gaan met de SU-85 tankjager. De SU-122-III was een tweede poging om met een verbeterde versie van de SU-122 te komen. Het prototype werd gebouwd onder leiding van Lev I. Gorlitsky en N. V. Kurin en bestond uit een SU-85 chassis en was bewapend met een 122mm D-6 houwitser. Wegens technische problemen en tegenvallende anti-tankprestaties werd ook dit prototype niet geaccepteerd voor productie. Het laatste prototype van de SU-122 (de SU-122P) werd begin 1944 ontworpen. Dit was een tankjagervariant van de SU-122 die gebouwd was op een SU-100 chassis en bewapend was met een 122mm model 1931/37 kanon. Echter, dit kanon bleek te massief voor het chassis en de SU-122P werd net zoals de twee eerdere prototypes niet goedgekeurd voor productie.

De introductie van BP-460A HEAT-munitie (HEAT staat voor Ďhigh explosive anti-tankí) voor de M-30s houwitser in mei 1943 bleek ook geen succes en in de zomer van 1944 werd de productie van de SU-122 volledig stopgezet om ruimte te maken voor veel beter gemechaniseerd geschut en tankjagers.

Productieaantallen in de periode 1942-1944 (per jaar) waren als volgt:

1942: 25
1943: 630
1944: 493
Totaal: 1,148

Definitielijst

Artillerie
Verzamelnaam voor krijgswerktuigen waarmee men projectielen afschiet. De moderne term artillerie duidt in het algemeen geschut aan, waarvan de schootsafstanden en kalibers boven bepaalde grenzen vallen. Met artillerie duidt men ook een legeronderdeel aan dat zich voornamelijk van geschut bedient.
GAU
Door de NSDAP ingesteld landsdistrict van het Duitse Rijk.
houwitser
Ook bekend als Haubitze (Du) of Howitser (En). Houwitser is een krombaan geschut. Schiet dus met een kromme baan en heeft daardoor een minder grote reikwijdte. Deze kan voor een 155mm houwitser toch nog bij 18 km liggen
infanterie
Het voetvolk van een leger (infanterist).
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.
Rode Leger
Leger van de Sovjetunie.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


SU-122 model 1943/1944.

Informatie

Artikel door:
Kaj Metz
Geplaatst op:
13-02-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.