Slag bij Midway

Japanse aanvalsplannen

Typerend voor alle Japanse marineplannen tijdens de Tweede Wereldoorlog was dat zij bijzonder complex waren. Yamamoto`s plan om Midway (MI) en de Aleoeten (AL) te veroveren en hierbij de resterende Amerikaanse Pacifische vloot te vernietigen was hier geen uitzondering op. De plannen gingen echter uit van verkeerde inlichtingen. Volgens Japanse marinebronnen waren tijdens de Slag in de Koraalzee zowel de Amerikaanse vliegdekschepen USS Lexington (CV-2) als USS Yorktown (CV-5) tot zinken gebracht. In werkelijkheid was de Yorktown op 27 mei 1942 zwaar beschadigd aangekomen in Pearl Harbor, maar drie dagen later al weer zover opgelapt dat het schip operationeel was. De Japanners gingen er wel terecht vanuit dat het zusterschip van de Lexington, USS Saratoga, in reparatie lag aan de Amerikaanse westkust. Bovendien konden zij de slagschepen die in Pearl Harbor buiten gevecht gesteld waren buiten beschouwing laten. Ze rekenden dus alleen op tegenstand van de vliegdekschepen USS Hornet (CV-8) en USS Enterprise.

Om de Amerikaanse oorlogsvloot te lokken werd een aanvalsvloot samengesteld rond de vier vliegdekschepen Kaga van 38.900 ton, Akagi van 37.150 ton en de zusterschepen Hiryu en Soryu van 17.600 ton. Aan boord van de vliegdekschepen bevonden zich 97 Type 99 Aichi D3A 1 duikbommenwerpers (geallieerde codenaam Val), 101 Type 97 Nakajima B5N 2 torpedobommenwerpers (geallieerde codenaam Kate) en 50 Mitsubishi A6M Zero jachtvliegtuigen (geallieerde codenaam Zeke). De First Carrier Strike Force, die onder commando stond van Vice Admiral Chuichi Nagumo, werd beschermd door de slagschepen Haruna en Kirishima, twee zware en een lichte kruiser en elf torpedobootjagers. Om de schepen op zee van brandstof te voorzien werd de vloot begeleid door vijf vloottankers die op hun beurt weer geŽscorteerd werden door een twaalfde destroyer. Nagumo`s vloot kreeg verschillende taken toegewezen: het bombarderen van Midway om de plaatselijke verdediging te verzwakken ter voorbereiding van de invasie en om de eerste aanvallen van de beide Amerikaanse vliegdekschepen af te slaan. Bovendien moest Nagumo een eventuele kans om de vijandelijke vliegdekschepen aan te vallen, meteen aangrijpen.

Enkele honderden mijlen achter Nagumo`s aanvalsvloot zou zich de First Fleet Main Force bevinden. Deze slagvloot zou de Amerikaanse Pacific Fleet moeten vernietigen als deze eenmaal in Nagumo`s val gelopen was. De vloot bestond onder andere uit het nieuwe slagschip Yamato dat tevens fungeerde als vlaggeschip van de commandant van de vloot, Rear Admiral Gihachi Takayanagi en de commandant van de gehele gecombineerde vloot, Admiral Yamamoto zelf. De Yamato was het grootse slagschip ter wereld met een standaard waterverplaatsing van 65.000 ton en met een primaire bewapening van negen 46cm kanonnen. Verder bestond de slagvloot uit de slagschepen Mutsu en Nagato, het lichte vliegdekschip Hosho, een lichte kruiser, negen torpedobootjagers en twee moederschepen voor watervliegtuigen.

Als invasiemacht voor Midway werd de Second Fleet (Midway Striking Force) samengesteld onder commando van Vice Admiral Nobutake Kondo. De 5.000 man sterke landingstroepen bevonden zich aan boord van zestien transportschepen die beschermd werden door een lichte kruiser, twee moederschepen voor watervliegtuigen en tien torpedobootjagers. De invasie zou ondersteund worden door de slagschepen Kongo en Hiei, vier zware en een lichte kruiser, het lichte vliegdekschip Zuiho, acht torpedobootjagers vier mijnenvegers, drie onderzeebootjagers en drie voorraadschepen.

De invasie van de Aleoeten zou uitgevoerd worden door de Northern Force onder bevel van Vice Admiral Moshiro Hosogaya. Deze werd samengesteld rond de Second Carrier Striking Force die bestond uit de lichte vliegdekschepen Ryujo en Junyo onder escorte van drie zware kruisers en vijf torpedobootjagers. De invasiemacht voor het eiland Attu, 1.200 troepen van het Keizerlijke Japanse Leger, die zich aan boord van een transportschip bevonden, werd ondersteund door vier torpedobootjagers en een mijnenlegger. Voor de invasie van het eiland Kiska werden 550 mariniers en 700 geniesoldaten ingescheept op twee transportschepen die begeleid werden door twee lichte kruisers, een hulpkruiser, drie torpedobootjagers en drie mijnenvegers. Als de Amerikaanse vloot koers zou zetten naar het noorden, om de invasie van Attu en Kiska te verhinderen, moest deze opgehouden of zelfs vernietigd kunnen worden door een vijfde vloot. Deze Aleutian Support Force, of Fifth Fleet, bestond uit de slagschepen Fuso, Hyuga, Ise en Yamashiro, twee lichte kruisers, twaalf torpedobootjagers en twee hulpschepen en maakte deel uit van de Northern Force. Het geheel was geplaatst onder bevel van Vice Admiral Shiro Takasu. Mocht de Amerikaanse vloot in de val lopen en onder vuur komen te liggen van de Main Force, zou de Fifth Fleet de schepen van Takayanagi moeten komen versterken en vice versa.

Om niet door Amerikaanse oorlogsschepen verrast te worden, werden vijftien onderzeeboten uitgestuurd die op 2 juni positie in moesten nemen op alle mogelijke routes die de vijand zou kunnen kiezen. De operaties van de onderzeeboten, die opgedeeld waren in drie divisies en Advanced Force genoemd werden, werden gecoŲrdineerd door Vice Admiral Teruhisu Komatsu vanaf de lichte kruiser Katori, die zich op Kwajalein, ťťn van de Marshalleilanden, bevond. De operaties MI en AL konden in geval van nood ondersteund worden door landgestationeerde gevechtsvliegtuigen. Deze Shore Based Air Forces bevonden zich op de Marshalleilanden Wotje, Kwajalein, Aur en Jaluit en het eiland Wake.

Op 3 of 4 juni moest Nagumo`s First Carrier Strike Force Midway aanvallen en tegelijkertijd zou Hosogaya`s Northern Force de Aleoeten aanvallen. Al met al was dit een bijzonder ingewikkeld plan wat alleen zou kunnen slagen als de verschillende vlootonderdelen heel goed samenwerkten wat weer afhankelijk was van een goede communicatie. Bovendien zou het plan alleen een kans van slagen hebben als de Amerikanen zouden reageren zoals Yamamoto voorspeld had en als het verrassingselement aanwezig bleef. De radiostiltes, die Yamamoto afgekondigd had tussen Nagumo`s carriervloot en de overige vlootonderdelen, om de val onverwacht te kunnen sluiten, waren echter geheel in tegenstrijd met het benodigde contact tussen de verschillende eskaders. De Japanse schepen verlieten op 27 mei hun bases in Japan en op de Marianen.

Definitielijst

invasie
Gewapende inval.
kruiser
Snelvarend oorlogsschip van 8000-15000 ton, geschikt voor diverse taken als verkenning, verkenningsafweer en konvooibescherming.
slagschip
Zwaar gepantserd oorlogsschip met geschut van zeer zwaar kaliber.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Overzicht van het verloop van de Slag bij Midway.
(Bron: P. Kimenai Go2War2)


Het Japanse vliegdekschip Akagi op zee in april 1942.
(Bron: Wikipedia)


De bevelhebber van de First Carrier Strike Force, Vice Admiral Chuichi Nagumo.
(Bron: Wikipedia)


Het Japanse vliegdekschip Hiryu, zusterschip van de Soryu, in 1939.
(Bron: Wikipedia)


Het Japanse slagschip Yamato.
(Bron: Courtesy of Micheal W. Pocock)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
10-03-2012
Laatst gewijzigd:
17-03-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.