Slag bij Midway

Nawoord

De overlevenden van USS Yorktown (CV-5) en USS Hammann werden overgebracht op het onderzeebootmoederschip USS Fulton. Het hulpschip kwam op 8 juni 1942 aan in Pearl Harbor om de drenkelingen te debarkeren. Op 9 juni redde de onderzeeboot USS Trout twee overlevenden van de zware Japanse kruiser Mikuma. Tien dagen later pikte de torpedobootjager USS Ballard 35 Japanse overlevenden op van het vliegdekschip Hiryu na een melding van een PBY Catalina vliegboot. Op 21 juni redde een andere PBY Catalina de twee bemanningsleden van een Devastator torpedobommenwerper van de Enterprise, 360 zeemijlen ten noorden van Midway. Dit waren de laatste overlevenden van de Slag bij Midway die gered werden.

Reeds op 6 juni was de US Navy begonnen met het opnieuw opbouwen van de militaire sterkte op en rond Midway. Op die dag arriveerde het vliegdekschip USS Saratoga met een volle lading vliegtuigen in Pearl Harbor. De volgende dag zette zij koers naar TF16 en konden de vliegtuiggroepen van USS Hornet (CV-8) en USS Enterprise aangevuld worden. Bovendien kon de uitgedunde verdediging van Midway zelf op peil gebracht worden door nieuwe Dauntless duikbommenwerpers en Wildcat jachtvliegtuigen. In de loop van de maand brachten verschillende schepen, waaronder de zware kruiser USS Pensacola en een aantal voorraadschepen, mariniers, wapens, munitie en een groot aantal hulpgoederen en voorraden naar het atol. Midway zou een belangrijke marine en luchtmachtbasis blijven voor de rest van de Tweede Wereldoorlog. Op 13 juni keerde TF16, samen met USS Saratoga, terug in Pearl Harbor. De volgende dag keerden de Japanse oorlogsschepen terug in Hashirajima in Japan en de Marianen.

De nederlaag die de Keizerlijke Japanse Marine had geleden bij Midway werd voor het Japanse volk en de Japanse strijdkrachten in de doofpot gestopt terwijl de bezetting van de minder belangrijke eilanden Attu en Kiska als een belangrijke overwinning werd gebracht. Slechts enkele vlagofficieren, de generale staven van het Japanse leger en de Japanse marine en de belangrijkste politieke leiders werden op de hoogte gebracht. Om de verloren slag geheim te houden werden alle gewonde overlevenden in quarantaine geplaatst en werden de meeste bemanningsleden van Nagumo`s schepen overgeplaatst op andere Japanse oorlogschepen die, nog voordat zij familie of vrienden konden spreken, uitgezonden werden. Captain Fuchida die op de Akagi twee gebroken enkels had opgelopen en naar een hospitaalschip was overgebracht schreef: "ik werd op de marinebasis in Yokosuka pas aan wal gebracht toen het donker geworden was. Op een overdekte brancard werd ik via de achteringang een ziekenhuis binnengebracht. Mijn kamer was volkomen geÔsoleerd en ik was van de buitenwereld afgesloten. Het was alsof ik een krijgsgevangene was temidden van mijn eigen volk".

Ondanks dat Admiral Isoroku Yamamoto voor de operaties MI en AL de beschikking had over 162 oorlogsschepen had hij geen overwinning kunnen bewerkstelligen in de Slag bij Midway. Na de Slag bij Midway zijn er vele onderzoeken en analyses uitgevoerd over het verloop van de strijd. De meest algemene conclusies zijn dat Yamamoto drie belangrijke fouten had begaan:
ē Hij had Nagumo opgezadeld met twee taken die moeilijk met elkaar te combineren waren: het bombarderen van Midway en het uitschakelen van de Amerikaanse vliegdekschepen. Had hij het bombardement op Midway uit laten voeren door zijn slagschepen en kruisers dan had Nagumo zijn handen vrij gehad.
ē Zijn tweede belangrijke fout was het opsplitsen van zijn aanvalsmacht in meerdere groepen die bijna geen radiocontact met elkaar mochten hebben. De geslaagde aanvallen van de Amerikanen, die steeds met hun gehele vloot bij elkaar bleven, bewees dat een concentratie van schepen krachtiger was dan onafhankelijk van elkaar opererende eskaders.
ē De derde fout was dat hij verzuimd had de werkelijke sterkte van de Amerikaanse carriervloot te achterhalen. Hij ging er van uit dat hij slechts USS Enterprise en USS Hornet (CV-8) als tegenstanders zou treffen omdat USS Yorktown (CV-5) tot zinken zou zijn gebracht in de Koraalzee. Bovendien had hij er geen rekening mee gehouden dat Nimitz Midway zelf als vierde carrier zou gebruiken. Hierdoor was zijn vermeende overmacht met de vier vliegdekschepen van Nagumo teniet gedaan.

De belangrijkste fout die Nagumo gemaakt had was het laten opstijgen van zijn 108 vliegtuigen, voor het bombardement op Midway, van alle vier zijn vliegdekschepen. Hierdoor waren ze alle vier even kwetsbaar op het moment dat de Amerikaanse vliegtuigen aanvielen. Nagumo had beter alle vliegtuigen van twee carriers in kunnen zetten zodat de overige twee vliegdekschepen gereed zouden blijven om een tweede aanvalsgolf te lanceren.

De Amerikanen waren onder leiding van Admiral Nimitz koel gebleven. Op basis van hun essentiŽle informatie, door het breken van de Japanse operationele marinecode, lieten zij zich niet verleiden door met hun vliegdekschepen in te grijpen bij de Japanse aanval in Alaska of de aanval op Midway. De drie Yorktown-klasse vliegdekschepen hadden zich geconcentreerd op de Japanse carriers en met het nodige geluk de eerste klap kunnen uitdelen. Rear Admiral Spruance schreef in het voorwoord van het boek van Fuchida en Okumiya: "Bij het lezen van het verslag van wat er op 4 juni gebeurde, werd ik meer dan ooit getroffen door de rol die geluk of tegenslag bij een tactisch treffen soms spelen. De schrijvers zwaaien ons onverdiende lof toe voor het feit dat wij voor onze aanval op de Japanse vliegdekschepen precies het ogenblik wisten te kiezen waarop zij het meest in het nadeel waren. Mijn persoonlijke verdienste is slechts geweest dat ik mij ten zeerste bewust was van de dringende noodzaak om verrassend op te treden en dat ik het sterke verlangen had de vijandelijke vliegdekschepen met onze volle kracht te treffen zodra wij ze konden bereiken".

De enorme betekenis van de Amerikaanse overwinning bij Midway kon pas jaren later volledig onderkend worden. De vier vliegdekschepen en de 248 verloren vliegtuigen konden maar moeilijk vervangen worden. Het verlies van de ruim 2.000 ervaren bemanningsleden van de carriers en de piloten kon de Japanse marine niet meer te boven komen. De Slag bij Midway werd ťťn van de belangrijkste keerpunten tijdens de Tweede wereldoorlog en het belangrijkste keerpunt in de oorlog in de Pacific. Of zoals Captain Fuchida het verwoordde: "de catastrofe van Midway markeerde een definitief keerpunt in het getij van de oorlog in de Pacific. Vanaf die tijd sleepte dat getij Japan onverbiddelijk mee naar de uiteindelijke capitulatie".

Definitielijst

capitulatie
Overeenkomst tussen strijdende partijen met betrekking tot de overgave van een land of leger.
kruiser
Snelvarend oorlogsschip van 8000-15000 ton, geschikt voor diverse taken als verkenning, verkenningsafweer en konvooibescherming.
torpedobootjager
(Engels=destroyer) Zeer lichtgebouwd, snel en wendbaar oorlogsschip, bestemd om door verrassingsaanvallen grote vijandelijke schepen met de torpedo tot zinken te brengen.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


USS Benham met overlevenden van USS Hammann in Pearl Harbor.
(Bron: History.navy)


USS Fulton arriveert met nog meer overlevenden in Pearl Harbor, 8 juni 1942.
(Bron: History.navy)


USS Saratoga kwam al op 6 juni aan in Pearl Harbor met een lading gevechtsvliegtuigen.
(Bron: History.navy)


De zware kruiser USS Pensacola levert mariniers en goederen af op Midway, 25 juni 1942.
(Bron: History.navy)


USS Pensacola in Midway. Op de voorgrond een beschadigd Amerikaans gevechtsvliegtuig.
(Bron: History.navy)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
10-03-2012
Laatst gewijzigd:
17-03-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.