ISU-152 & ISU-122

Ontwerp & Ontwikkeling

Inhoudsopgave

Inleiding

De ISU-serie (Istrebitelnaja Samokhodnaya Ustanovka: Jacht-zelfrijdende Affuit) is ontsproten uit het succes van het SU-152 gemechaniseerde kanon aan het front en de ontwikkeling van de IS (Iosif Stalin) zware tank. In 1943 werden twee basismodellen ontwikkeld (de ISU-152 en de ISU-122) die beide datzelfde jaar nog in de productie gingen. De ISU-152 en ISU-122 waren bijna identiek aan elkaar en werden ingezet in speciaal gecreëerde zware gemechaniseerde artillerieregimenten om eigen tanks en infanterie vuurondersteuning te verlenen op korte afstand. De ISU-serie bleek een daverend succes en was in het bijzonder effectief tegen vijandelijke tanks, infanterie en steunpunten.

Ontwerp & Ontwikkeling

In 1943 gaf het Volkscommissariaat van de Tankproductie (NKTP) de opdracht aan de ontwikkelingsteams in Chelyabinsk om samen met het Gemechaniseerde Artillerie Bureau (BAS) twee nieuwe zware gemechaniseerde kanonnen te ontwikkelen die gebaseerd waren op de IS-2 romp en chassis. De redenen voor deze opdracht was het succes van het SU-152 gemechaniseerd kanon aan het front, de ontwikkeling van de IS (Iosif Stalin)-romp en het stopzetten van de KV-1S productie in april 1943 en de KV-85 in oktober 1943. De ontwikkelingsteams in Chelyabinsk en het BAS werkten in dit project nauw samen met generaal F. Petrov.

Het prototype dat uit dit project voortvloeide kreeg de naam ‘Object 241’ of ‘ISU-241’. Het concept van dit voertuig kwam grotendeels overeen met dat van de SU-152, alleen had de ISU-241 een hogere bovenbouw en een meer rechthoekig, minder steil zijpantser. Dit pantser was dikker dan die van de SU-152 (90mm tegenover 60mm). De interne structuur van beide voertuigen was net zoals de bewapening (152mm ML-20 houwitser) praktisch hetzelfde. Het grootste verschil tussen de SU-152 en de ISU-serie was de lagere suspensie en een nieuwe zware twee-stuks vuurmond bevestigd op de rechterkant van de romp. Op 6 november 1943 werd de Object-241 geaccepteerd door het GKO (Gosudarstvennyj komitet oborony: Comité van de Staatsdefensie) voor productie onder de naam ‘ISU-152’ (ИСУ-152).

Door het beperkte aanbod van de 152mm ML-20 houwitser vanwege het gebrek aan productiecapaciteit in de artilleriefabrieken kreeg het ontwerpteam TsKB-2 de opdracht om uit te zoeken of het mogelijk was om het meer betrouwbare 122mm A-19 kanon op de ISU-romp te monteren. De opdracht bleek goed uitvoerbaar gezien het feit dat zowel het 152mm als de 122mm kanon dezelfde affuit bleek te hebben. Hierdoor waren geen radicale wijzigingen aan de romp of de interne structuur nodig. In december 1944 werd een prototype gebouwd (Object 242) en het nieuwe gemechaniseerde kanon ging vrijwel meteen in productie onder naam ‘ISU-122’ na tests te Gorokhovets op het wetenschappelijk artillerie-testterrein.

De vuurkracht van de ISU-122 werd in 1944 verbeterd door de introductie van het 122mm D-25S kanon, dat oorspronkelijk ontworpen was voor de IS-2 zware tank. Het gemodificeerde ontwerp kreeg de naam ‘ISU-122-2’ (of ISU-122S) en was ook voorzien van een nieuwe vuurmond (om de terugslag te beperken) en van een verbeterde bemanningsruimte. Uitwendig bleef de ISS-122-2 bijna identiek aan de ISU-122. De ISU-122-2 werd formeel op 12 maart 1944 geaccepteerd door het GKO. In april dat jaar werden de eerste exemplaren gebouwd. In oktober 1944 werd de ISU-122-2 bewapend met een 12,7mm DSK machinegeweer.

De introductie door de Duitsers van de Panzerkampfwagen VIb “Königstiger” aan het Oostfront ten zuiden van Warschau in augustus 1944 gaf de Sovjets de gelegenheid om nieuwe plannen te bedenken voor verdere modificatie van de ISU-serie. Zo was er het plan om beide ISU-varianten te bewapenen met de nieuwe 122mm BR-7 en 152mm BR-8 lange-loops kanonnen. Het 122mm BR-7 kanon werd gemonteerd op het prototype ISU-122BM en het 152mm BR-8 kanon op het prototype ISU-152BM. De Sovjets zagen uiteindelijk af van deze plannen om de volgende twee redenen:

  • De Duitsers waren niet bij machte om grote hoeveelheden van deze zware tank te produceren.
  • De Sovjet-technici concludeerde uit gevechtsresultaten dat de IS-2 zware tank in veel situaties opgewassen bleek te zijn tegen de Königstiger.

Ook de ontwikkeling van het nieuwste Duitse 88mm kanon bracht beroering onder de Sovjet- technici. Zo werd er gekeken of het mogelijk was om de ISU-122 te voorzien van dikkere bepantsering en verbrede rupsbanden. Het prototype dat uit dit concept voortkwam kreeg de naam ‘ISU-122E’. Vanwege het feit dat de dikkere bepantsering de mobiliteit van de ISU-122 verslechterde werd het concept afgekeurd voor productie.

Kort voor het einde van de oorlog werkten de ontwikkelingsteams in Chelyabinsk nog aan een laatste versie van de ISU-122, namelijk de ‘ISU-130’. Deze variant was bewapend met een 130mm marine kanon dat gemonteerd was op een ISU-122 chassis. Productie van de ISU-130 werd pas na de oorlog gestart. Ook werd er gewerkt aan een nieuwe variant van de ISU-152: de ‘ISU-152K’. Deze variant was voorzien van een IS-2m chassis en de IS-3 motordek. Net zoals de ISU-130 ging de ISU-152K pas na de oorlog in productie.

Productieaantallen in de periode 1943-1945 (per jaar) van ISU-152 waren als volgt:

Fabrikant1943 19441945Totaal
TschKS, Chelyabinsk 351.3401.0992474
LKS, Leningrad--100100
Totaal351.3401.1992.574

Tot mei 1945 waren 1,885 ISU-152 exemplaren gebouwd. Van de ISU-122 zijn er 2,190 exemplaren gebouwd tussen 1943 en mei 1945. In totaal werden dus van de ISU-serie 4,075 exemplaren gebouwd tussen 1943 en mei 1945.

Definitielijst

Artillerie
Verzamelnaam voor krijgswerktuigen waarmee men projectielen afschiet. De moderne term artillerie duidt in het algemeen geschut aan, waarvan de schootsafstanden en kalibers boven bepaalde grenzen vallen. Met artillerie duidt men ook een legeronderdeel aan dat zich voornamelijk van geschut bedient.
houwitser
Ook bekend als Haubitze (Du) of Howitser (En). Houwitser is een krombaan geschut. Schiet dus met een kromme baan en heeft daardoor een minder grote reikwijdte. Deze kan voor een 155mm houwitser toch nog bij 18 km liggen
infanterie
Het voetvolk van een leger (infanterist).
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


'Object 236' op het terrein van fabriek nr. 100, (1943).
(Bron: Wikipedia)


ISU-152BM prototype op het terrein van fabriek nr. 100 (april, 1944).
(Bron: Wikipedia)

Informatie

Artikel door:
Kaj Metz
Geplaatst op:
23-05-2012
Laatst gewijzigd:
26-08-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.