SU-100

Ontwerp & ontwikkeling

Inhoudsopgave

Inleiding

De SU-100 (Samokhodnaya Ustanovka “zelfrijdend affuit” 100) was een Sovjet tankjager die in de periode 1943-1944 ontworpen werd en vanaf 1945 in gebruik was in het Rode Leger. De SU-100 bleek zeer efficiënt te zijn in het uitschakelen van zware vijandelijke tanks, maar kwam te laat aan het front om bepalend te zijn op het slagveld. De SU-100 werd zowel aan het Oostfront als tegen het Japanse leger in augustus 1945 ingezet.

Ontwerp en ontwikkeling

Tot de zomer van 1944 was de SU-85 de standaard tankjager in het Rode Leger. Echter, men besloot met de productie te stoppen toen men eenmaal begon in te zien dat de T-34/85 middelzware tank op alle fronten betere resultaten behaalde. Daarnaast was de SU-85 niet geschikt voor gevechten op korte afstand en was het niet voorzien van defensieve machinegeweren. Kortom, men moest op zoek naar een nieuwe moderne tankjager. Eerder al, op 29 augustus 1943, gaf het GKO (Gosudarstvenny Komitet Oborony): Staats Defensie Comité) de opdracht voor de ontwikkeling van meer effectieve anti-tankwapens. In september en oktober werden verschillende prototypes voor een gemoderniseerde versie van de SU-85 ontworpen, maar geen van alle werden goedgekeurd.

Een ontwerpteam onder supervisie van kolonel Lev Gorlitsky begon in januari 1944 met de ontwikkeling van een nieuwe prototype en gebruikte hiervoor een T-34/76 D chassis. Het prototype werd in februari 1944 gebouwd en was voorzien van een geschikt affuit voor het nieuwe M1944 D-10S 100mm kanon. Dit prototype kreeg de naam “Object 138” en leek in veel opzichten op de SU-85. Het 100mm kanon zelf was ontworpen in het Ontwerpbureau van de Artillerie Nr 9, onder supervisie van generaal Fyodor Petrov.

Op 3 maart werd “Object 138” getest op het wetenschappelijk artillerie-testterrein in Gorokhovets. Naderhand kreeg het ontwerpteam van het GKO te horen dat er nog wat aanpassingen nodig waren voordat er sprake kon zijn van (massa)productie. Een tweede prototype werd tussen april en mei 1944 gemaakt. Op 14 april 1944 kreeg de UZMTS (Ural’s’kiy Mashinostroitelnyy Zavod: Machinebouwfabriek van de Oeral) de opdracht om voorbereidingen te treffen voor de massaproductie van de nieuwe tankjager. Het nieuwe prototype werd tussen 24 en 28 juni 1944 getest en dit keer wel goedgekeurd. De productienaam ‘SU-100’ (СУ-100) werd op 3 juli 1944 goedgekeurd en de massaproductie van de tankjager begon in september 1944 in de UZMTS te Sverdlovsk.

De SU-100 had een nieuwe bevelvoerdersruimte, die voorzien was van een observatiepantserkoepel. De laatste exemplaren van de SU-85 waren ook voorzien van deze nieuwe observatiepantserkoepel. Ook had de SU-100 een verbeterde frontale bepantsering en ventilatiesysteem vergeleken met de SU-85. Het sluitstuk van het kanon gleed horizontaal en was semiautomatisch. Boven het kanon bevond zich de warmtewisselaar en hydraulische buffers. De bemanning van de SU-100 bestond uit een commandant, chauffeur, lader en kanonnier. De eerste SU-100 exemplaren waren identiek aan het laatste prototype, later werden er wat kleine aanpassingen ingevoerd in het SU-100 ontwerp.

Omdat pantserdoorborende munitie voor het D-10S 100mm kanon pas in het najaar van 1944 beschikbaar was en deze munitie wel al sinds de jaren ‘30 voor het 122mm kanon beschikbaar was, heeft het ontwerpteam ook geëxperimenteerd met een SU-100 prototype dat bewapend was met een D-25 122mm kanon ondanks de tegenvallende voortesten met dit kanon. Dit prototype, genaamd SU-122P, werd in mei 1944 gebouwd, maar doorstond de testronde niet. Exacte redenen daarvoor zijn nooit gegeven, maar het is begrijpelijk dat het 122mm munitie meer ruimte in beslag nam. Wellicht was men ook bang dat de terugslag van het D-25 122mm kanon te krachtig was voor het T-34 chassis.

Productieaantallen in de periode 1944-1945 (per jaar) waren als volgt:

1944: 500
1945: 1175
Totaal: 1675

In februari 1945 werden de meeste SU-100’s in een maand gefabriceerd, namelijk 215 exemplaren. De SU-100 is tot aan 1947 in de Sovjet-Unie geproduceerd en tot 1956 in Tsjecho-Slowakije.

Definitielijst

Artillerie
Verzamelnaam voor krijgswerktuigen waarmee men projectielen afschiet. De moderne term artillerie duidt in het algemeen geschut aan, waarvan de schootsafstanden en kalibers boven bepaalde grenzen vallen. Met artillerie duidt men ook een legeronderdeel aan dat zich voornamelijk van geschut bedient.
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.
massaproductie
Het maken van een grote hoeveelheid van hetzelfde produkt.
Rode Leger
Leger van de Sovjetunie.
Sovjet-Unie
Sovjet Rusland, andere naam voor de USSR.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Informatie

Artikel door:
Kaj Metz
Geplaatst op:
26-07-2012
Laatst gewijzigd:
13-12-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.