SU-85

Ontwerp & ontwikkeling

Inhoudsopgave

Inleiding

De SU-85 (Samokhodnaya Ustanovka “zelfrijdend affuit” 85) was het antwoord van het Rode Leger op de introductie van de Duitse Tiger en Panther tanks aan het Oostfront in 1943. Deze tankjager werd midden 1943 ontworpen en ging in augustus van dat jaar in productie. De SU-85 bleek een efficiënte tankjager te zijn, maar bracht ook zo zijn mankementen met zich mee. In juli 1944 werd de productie gestopt om ruimte te maken voor betere tanks en gemechaniseerd geschut. Een gemoderniseerde versie, de SU-85M, bleef tot december 1944 in productie.

Ontwerp en ontwikkeling

In 1943 werden de Duitse Panzerkampfwagen VI “Tiger” en Panzerkampfwagen V “Panther” tanks aan het Oostfront geïntroduceerd. Deze nieuwe Duitse tanks hadden een groter vuurbereik dan het 76.2mm F-34 kanon van de T-34/76 middelzware tank en het 76.2mm ZIS-5 kanon van de zware KV-1 tank. Daarnaast was het pantser van deze nieuwe tanks bijna niet te penetreren met het 76.2mm kanon op veilige afstand, wat de Sovjet tanks dwong om de confrontatie op korte afstand te zoeken. Kortom, het Rode Leger had dringend behoefte aan een nieuwe tankjager. De eerste Tiger I zware tank werd bij Leningrad in januari 1943 door het Rode Leger intact veroverd en naar het achterland gebracht om onderzocht te worden.

In de UZMTS (Ural’s’kiy Mashinostroitelnyy Zavod: Machinebouwfabriek van de Oeral) startte een project onder supervisie van generaal Fyodor Petrov om een gemechaniseerd kanon op een T-34 chassis te ontwerpen ter vervanging van de SU-122 gemechaniseerde houwitser. De hoofdontwerpers van dit project waren S. N. Machinowa, L. I. Gorlickiego en L. S. Trojanowa. Al vanaf het begin van dit project was het de bedoeling dat dit nieuwe wapen alleen als tankjager aan het front ingezet zou worden. De prototypes uit dit project waren gebaseerd op de bovenbouw van de SU-122.

Voordat de prototypes werden gebouwd werd er eerst getest met verschillende typen kanonnen om te onderzoeken welke het meest effectief waren tegen het dikke pantser van de Tiger zware tank. Eén van de twee kanonnen die als beste naar voren kwam was het 85mm M1939 (52-K) zware luchtafweerkanon. Het andere kanon was het 122mm A-19 korpskanon. De eerste werd uiteindelijk gekozen voor het prototype.

Gebaseerd op deze uitslagen werd het eerste prototype, de ‘SU-85-I’, ontworpen en gebouwd. Het prototype had een standaard SU-122 romp en was bewapend met een S-18 85mm tankkanon en een machinegeweer. Echter, deze laatste werd uit het ontwerp geschrapt vanwege ruimtegebrek. De SU-85-I werd dan ook uiteindelijk afgekeurd wegens zorgen over de te kleine binnenruimte. Het tweede prototype, de ‘SU-85-IV’, was voorzien van een grotere bolvormige mantel voor het S-18 kanon en werd uiteindelijk afgekeurd wegens serieuze technische problemen. Het derde prototype, de ‘SU-85-II’, werd gelijktijdig gebouwd en had een nieuw D-5S 85mm kanon, een verbeterde mantel voor het kanon en was bovendien voorzien van een TSh-15 telescopisch vizier. Dit laatste prototype werd goedgekeurd en de massaproductie van de tankjager begon in augustus 1943 in de UZMTS- en Kirov-fabrieken onder de productienaam “Gemechaniseerd anti-tank kanon SU-85”.

De SU-85 had ruimte voor achtenveertig 85mm granaten, 1500 patronen voor de machinepistolen van de bemanning, vierentwintig F-1 handgranaten en vijf antitankgranaten.

Men besloot met de productie te stoppen in juli 1944 toen men eenmaal begon in te zien dat de T-34/85 middelzware tank op alle fronten betere resultaten behaalde. De opvolger van de SU-85, de SU-100, kwam echter voor een groot probleem te staan toen er nog geen geschikte pantserdoorborende munitie beschikbaar bleek te zijn. Een oplossing vond men in de SU-85M, die gebaseerd was op de SU-100 tankjager en bewapend was een D-5S 85mm kanon. De SU-85M kon meer munitie opslaan dan de SU-85, namelijk zestig granaten tegenover achtenveertig. De SU-85M werd tussen augustus en december 1944 geproduceerd in de UZMTS.

In begin 1944 werden nog eens twee prototypes voor de SU-85 ontworpen en gebouwd als antwoord op de meest recent verschenen Duitse zware tanks en tankjagers zoals de “Ferdinand”. Het eerste prototype was de SU-85BM (BM staat voor "bol'shaya moshnost", wat ‘grote kracht’ betekent) en werd bewapend met een gemodificeerd D-5 kanon. De SU-85BM werd tussen januari en maart 1944 getest, maar ging uiteindelijk toch niet door wegens technische mankementen. Het andere prototype was de SU-D-10-85, die bewapend was met een gemodificeerd 100mm B-34 Marine Luchtafweerkanon. Dit nieuwe kanon, de D-10-85PM, had een kaliber van 85mm. Dit prototype werd in de zomer van 1944 getest, maar werd net als de SU-85BM afgekeurd.

Productieaantallen van de SU-85 in de periode 1943-1944 (per jaar) waren als volgt:

1943: 750
1944: 1300
Totaal: 2050

Daarnaast werden ongeveer 315 SU-85M exemplaren in de periode augustus-december 1944 gebouwd.

Definitielijst

houwitser
Ook bekend als Haubitze (Du) of Howitser (En). Houwitser is een krombaan geschut. Schiet dus met een kromme baan en heeft daardoor een minder grote reikwijdte. Deze kan voor een 155mm houwitser toch nog bij 18 km liggen
kaliber
De inwendige diameter van de loop van een stuk geschut, gemeten bij de monding. De lengte van de loop wordt vaak aangegeven in het aantal kalibers. Zo is bv de loop van het kanon 15/24 24 ×15 cm lang.
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.
massaproductie
Het maken van een grote hoeveelheid van hetzelfde produkt.
Rode Leger
Leger van de Sovjetunie.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


De SU-85.
(Bron: Wikipedia)

Informatie

Artikel door:
Kaj Metz
Geplaatst op:
31-07-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.