Partizanen van Baarlo

Het krijgsgevangenkamp

De KP zat nu dus zonder uitvalsbasis en met meer dan twintig krijgsgevangen konden zij ook niet meer hun normale burgerleven oppakken. Gelukkig bleven verdere represailles uit en gingen de Duitsers niet dieper de bossen in om de partizanen te zoeken. Ook de verzetsgroep hield zich rustig wat betreft acties, maar was wel druk bezig met de herbouw van een eerder bestaand onderduikerskamp in het bos bij Helden, circa 15 kilometer ten zuidwesten van Venlo. Het moest een kamp worden waarin krijgsgevangenen, OD-bewakers en KP’ers zouden worden ondergebracht.

Af en toe kwamen er nieuwe krijgsgevangen bij. Meestal ging dit om plunderende Duitsers die op strooptocht gingen langs boerderijen in de omgeving. Twee Duitse soldaten zochten echter zelf aansluiting bij de KP’ers. Overal waar deze twee militairen kwamen, informeerden zij of ze zich bij de bospartizanen konden aansluiten. De KP was toch wel benieuwd naar deze twee potentiële gevangenen en gaf boerderijen in de omgeving opdracht om de Duitsers als onderduikers in huis te nemen. Enkele dagen later slaagde deze list al en werden ze als onderduikers opgenomen. Bij een streng verhoor op hun onderduikboerderij hielden ze vol gewone, oorlogsmoeë Duitsers te zijn. Nadat de ergste achterdocht verdwenen was, werden zij ook overgebracht naar het kamp in het Heldense bos.

Op 1 oktober werden de twee nieuwe gevangenen ontmaskerd als Waffen-SS’ers. Hun echte bedoeling was om het hele kamp op te rollen. Eén van de krijgsgevangenen kwam de verzetsmensen waarschuwen dat de infiltranten een uitbraakpoging aan het organiseren waren. Na een kort verhoor vielen ze door de mand en maakten ze hun echte motieven bekend.

De verzetsgroep besloot om de twee SS’ers te executeren. Dit was zeker geen eenvoudige beslissing, maar het risico was te groot dat de twee zouden ontsnappen. In dat geval zouden de KP’ers het kamp hebben moeten verlaten om niet allemaal gearresteerd en gedood te worden, maar waarschijnlijk zouden er ook grootschalige represailles op de burgerbevolking uitgevoerd worden. Op de ochtend van 2 oktober werden de twee soldaten geëxecuteerd en begraven op een geheime plek in het bos.

In de dagen daarna was er een toenemende Duitse bedrijvigheid in Limburg. Die frequente aanwezigheid van Duitsers bracht de bospartizanen op het idee om een groot onderaards hol te maken, waar plaats zou zijn voor zeventig mensen. Op 20 oktober werd begonnen met de graafwerkzaamheden, maar het hol stortte al heel snel in elkaar. De grond bleek te zacht en men zou gebruik moeten maken van houten balken om het hol overeind te houden.

Op 27 oktober ging men met nieuwe moed aan de slag. Niet ver van het kamp waren veel bomen gerooid en er werd besloten om die stammen weg te slepen en te gebruiken ter versteviging van het hol. Elke KP’er die aan het transport van de stammen meedeed, kreeg twee of drie Duitsers mee. Bij het derde transport klonk het schelle geluid van het alarmfluitje. Eén van de soldaten had aan een verzetsman gevraagd of hij even zijn behoefte mocht doen in het struikgewas. Dat mocht, maar van die gelegenheid maakte hij gebruik om te vluchten.

De gehele verzetsgroep was in rep en roer. Er werden tevergeefs patrouilles nagezonden om de ontsnapte te onderscheppen. Anderen begonnen alle bewijzen voor ‘illegale’ activiteiten in het kamp te vernietigen. Binnen een uur vertrok een stoet van dertig Duitse krijgsgevangenen, omringd door de zwaarbewapende bospartizanen.

In grote haast ging het naar de verkeersweg tussen Kessel en Helden. De verzetsgroep leefde namelijk sterk met de gedachte dat zij aan de andere kant van die weg veilig zouden zijn. Aan de rand van de weg werd een plan beraamd. Twee KP’ers zouden als eersten de weg overgaan. Vervolgens moest elke verzetsman ‘zijn’ gevangenen naar de overkant loodsen, daarna zelf oversteken en dan aanwijzingen geven aan de volgende KP’er. Ondanks dat er verschillende keren weggedoken moest worden voor passerende Duitsers bereikten allen veilig de overkant.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Resten van het bovengrondse kamp in Baarlo.
(Bron: HWG De Borcht Baarlo)


Toegang tot het ondergrondse hol in het kamp.
(Bron: HWG De Borcht Baarlo)


Het ondergrondse hol.
(Bron: HWG De Borcht Baarlo)

Informatie

Artikel door:
David Izelaar
Geplaatst op:
07-03-2014
Laatst gewijzigd:
23-05-2016
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.