Seal, Fairey

Inhoudsopgave

Inleiding

De Fairey Gordon werd in 1930 gepresenteerd als opvolger van de Fairey IIIF. De Fairey IIIF was op dat moment een veelgebruikt vliegtuig voor verkenningsdoeleinden, bij vele landmachten en marines. De Fairey IIIF was een succesvol vliegtuig uit de laatste jaren van de Eerste Wereldoorlog, dat zowel als landversie en als drijversversie in vele landen in gebruik was, onder andere in Nederland. Speciaal voor de FAA van de Royal Navy werd in 1933 een drijverversie van de Fairey Gordon ontwikkeld, de Fairey Seal. Alhoewel sterk verouderd bij het uitbreken van de Tweede wereldoorlog, waren nog diverse Seals en Gordons in gebruik als verbindings- en trainingsvliegtuig.

Ontwikkeling

De Fairey Gordon werd rechtstreeks afgeleid van de Fairey IIIF en was qua ontwerp zo gelijkend op haar voortganger dat reeds in aanbouw zijnde IIIF rompen konden worden omgevormd tot Fairey Gordon toestellen. Het was een kleine dubbeldekker met een bemanning van twee (piloot en observator) en werd aangedreven door een Armstrong Siddley Panther IIA motor met een vermogen van 525 pk.

Fairey Gordon

De Fairey Gordon was een heerlijk toestel om mee te vliegen. Het was eenvoudig te bedienen en het is eigenlijk verwonderlijk dat het niet populairder is geworden. Er zijn namelijk slechts 207 exemplaren gebouwd. Piloten die hebben gevlogen met de Gordon, noemden het een toestel "to step in and fly". De bediening was zo eenvoudig dat een leek er in kon stappen en wegvliegen. Van de 207 gebouwde exemplaren zijn er 178 als Gordon in productie genomen, terwijl de overige omgebouwde Fairey IIIF toestellen waren. Het is niet geheel duidelijk hoeveel toestellen er bij aanvang van de Tweede Wereldoorlog nog aanwezig waren. Wel is bekend dat er voor de Tweede Wereldoorlog zo'n 40 exemplaren zijn overgedragen aan Nieuw-Zeeland (RNZAF), die de toestellen als trainer gebruikten, tot ze in 1941 door Harvards werden vervangen.

Technische gegevens:

Model: Fairey Gordon
Taak: Verkenner, trainer
Bemanning: 2
Afmetingen: Spanwijdte: 13,94 m
Vleugeloppervlak: 40,69 m2
Lengte: 11,20 m
Hoogte: 4,32 m
Gewicht: Leeggewicht: 1588 kg
Max. Gewicht: 2679 kg
Prestaties: Max. snelheid: 233 km/u
Plafond: 6700 m
Motor: Een Armstrong Siddley Panther IIAmet een vermogen van 525 pk
Bewapening: Twee 7,7 mm machinegeweren en een bommenlast van maximaal 227 kg
Productie: 207

Fairey Seal

De Fairey Seal werd in 1933 geÔntroduceerd als een verkenner/jager. Het was de maritieme versie van de Fairey Gordon en standaard uitgerust met drijvers. Het was dan ook de bedoeling dat het vooral de catapultdrijvervliegtuigen op de Britse marineschepen zou gaan vervangen. Er werden 90 exemplaren gebouwd. De meesten werden gebruikt door de FAA van de Royal Navy, waar ze in hun oorspronkelijke rol al vanaf 1936 werden vervangen door de Fairey Swordfish. De Royal Navy heeft diverse exemplaren echter nog tot in 1943 in dienst gehad, voornamelijk als trainer. Ook de RAF heeft een aantal van deze toestellen gebruikt. Hierbij waren echter de drijvers vervangen door wielen.

Het is niet helemaal duidelijk welke andere landen er gebruik hebben gemaakt van de Fairey Seal. Waarschijnlijk heeft Peru het toestel tot in de Tweede Wereldoorlog gebruikt, maar zeker is dat Letland, voor de inlijving bij de Sovjet-Unie, een aantal Seals bij haar marine in gebruik heeft gehad, zowel als drijverversie en als landversie. Het is zeer waarschijnlijk dat deze toestellen zijn ingelijfd bij de marine of de luchtmacht van de Sovjet-Unie.

De technische gegevens van de Seal zijn gelijk aan die van de Gordon.

Bronnen

- David D., The Complete Encyclopedia Of World Aircraft, Brown Packaging Books Ltd., London, 1997

Pagina navigatie

Afbeeldingen



Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
25-02-2003
Laatst gewijzigd:
12-12-2009
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.