Bader, Douglas

Krijgsgevangenschap

Door zijn optreden en uitstraling leek Douglas Bader onaantastbaar, maar daaraan kwam in de zomer van 1941 een eind. Op 9 augustus 1941 voerde hij met zijn Wing een patrouille uit naar Frankrijk. Hij raakte afgezonderd van zijn sectie en kwam tegenover zes BF 109's te staan. Hij wist er twee neer te halen, maar zijn toestel kwam (volgens de gangbare theorie) in botsing met een andere BF 109, waardoor de staart van zijn Spitfire werd afgerukt en hij genoodzaakt was zijn toestel per parachute te verlaten. Andere theorieŽn opperen dat Bader werd neergeschoten door een Duitse jachtpiloot, of dat hij slachtoffer was geworden van friendly fire van een RAF-piloot die Baders toestel aanzag voor een BF 109. Wat er precies is gebeurd zal waarschijnlijk nooit helemaal duidelijk worden. Temeer omdat het wrak van Baders Spitfire na de oorlog nooit onderzocht is. Na de crash is het toestel door de Duitsers meegenomen, waarschijnlijk is het later gesloopt voor de onderdelen.

Bij het verlaten van zijn jager bleef Bader's rechter kunstbeen klem zitten in de cockpit. Gelukkig voor Bader braken de bevestigingsriemen van de prothese en daardoor kon hij het wrak van zijn vliegtuig net op tijd verlaten. Toen hij landde werd hij meteen krijgsgevangen genomen door Duitse militairen. Hij werd overgebracht naar een hospitaal in Saint-Omer, dezelfde plaats waar zijn vader 19 jaar geleden was overleden. De Duitsers vonden het rechter kunstbeen van Bader in een weiland en wisten de beschadigde prothese te herstellen. Ook werd er op verzoek van Bader door de Luftwaffe een telegram naar Engeland gestuurd, waarin werd gevraagd of er een nieuwe prothese kon worden geleverd. Na enige aarzeling stemden de bevelhebbers van de RAF hiermee in en een Bristol Blenheim dropte op 19 augustus een nieuw kunstbeen in de buurt van Saint-Omer.

Nadat Bader weer beschikte over zijn beide prothesen deed hij een ontsnappingspoging. Hij wist het hospitaal te ontvluchten en onder te duiken bij een Frans echtpaar. De Duitsers vonden hem de volgende dag, toen zij alle huizen van Saint-Omer systematisch doorzochten. Hij werd op transport gezet naar Duitsland. Later bleek dat een verpleegster in het hospitaal de locatie van Bader had verraden.

Bader verbleef gedurende de rest van de oorlog in verschillende krijgsgevangenkampen voor officieren. De leefomstandigheden in dergelijke kampen waren goed. Mede dankzij de regelmatige verstrekking van Rode Kruispakketten kregen de gevangenen goed te eten. De bewaking was vaak in handen van personeel van de Luftwaffe, wat lang niet zo wreed was als dat van de SS waarvan de bewakers werkten in de concentratiekampen. De Geneefse conventies werden in acht genomen en op grond hiervan waren de officieren vrijgesteld van werk. Het nadeel van deze vrijstelling was dat de gevangenen ten prooi vielen aan verveling. Dit gold met name voor Bader, die door zijn handicap niet in staat was om deel te nemen aan de sportactiviteiten van de andere gevangenen. Zijn voornaamste bezigheid zou "goon-baiting" zijn geweest, het irriteren en treiteren van de Duitse bewakers.

Definitielijst

Luftwaffe
Duitse luchtmacht.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Duitsers met het kunstbeen van Bader.
(Bron: RAF Museum)


De doos waarin het kunstbeen gedropt werd.
(Bron: RAF Museum)

Informatie

Artikel door:
Wesley Dankers
Geplaatst op:
17-03-2014
Laatst gewijzigd:
08-04-2016
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.