Geheim Leger

De breuk met Londen

Claser werd met open armen ontvangen door de Belgische sectie van de SOE (Belgische strijdkrachten in Groot-BrittanniŽ) en Henri Bernard, het hoofd van de 2de sectie van het ministerie voor Landsverdediging. De Belgische Staatsveiligheid kreeg pas dagen later te horen dat Claser was aangekomen, terwijl het hen in principe het eerst toekwam de Belgen die in Engeland aankwamen te ondervragen. De SOE en de Belgische Staatsveiligheid kenden een moeizame samenwerking en dat gold zelfs voor de Belgische diensten (Staatsveiligheid en 2de sectie van het ministerie van Landsverdediging) onderling. Tel daar het diepe wantrouwen (zelfs afkeer) van Claser en het Belgisch Legioen ten opzichte van de Belgische regering bij en het is duidelijk dat een samenwerking geen evidentie was. Willem Ugeux, leider bij Zťro, schreef: "De kleine Belgische nederzetting is steeds verdeeld over twee angsten: de enen vrezen dat dat kommunisten van de bevrijding zullen gebruik maken om de macht te grijpen, de anderen dat de militaire hergroeperingen die macht zouden grijpen om een autoritaire regering te vestigen onder kontrole van koning Leopold. Ze verdenken mekaar wederzijds van het ergste."

Zeker is alleszins dat de Staatsveiligheid nog voor de komst van Claser besliste om de banden met zijn organisatie te verbreken. Waarschijnlijk lagen de verslagen van Vandermies aan de grondslag hiervan. Een nota van Londen aan Ugeux van 22 juni 1942 bewees dit: "Onmogelijk samen te werken met de paramilitairen. Laat ze vallen. [...]"

Ondanks de moeilijkheden en vertroebelde relaties kreeg Claser wel een officiŽle opdracht. De taak van het Belgisch Legioen bestond in de voorbereiding van militaire operaties in de kustzone en van acties tegen de vijand over het gehele grondgebied. De operaties mochten slechts op bevel van het geallieerde opperbevel in gang worden gezet. Deze opdracht maakte deel uit van een groter geheel: een groots opgezet plan van de geallieerden om in het voorjaar van 1943 een tweede front te openen, waarschijnlijk in Bretagne. Die operatie zou ondersteund worden door misleidingsoperaties elders op het vasteland. Het plan "Action" dat aan Claser werd toevertrouwd, behoorde tot die misleidingsoperaties.

Deze opdracht kwam van de SOE, die verantwoordelijk was voor het organiseren van gewapende acties in de bezette gebieden. Ze was mee opgesteld door Bernard van de 2e sectie van het ministerie van Landsverdediging, ondertekend door Henri Rolin, de onderstaatssecretaris van Defensie, ťn goedgekeurd door Paul-Henri Spaak, dienstdoend eerste minister in afwezigheid van Pierlot. Geen probleem dus, zo leek het.

Toen op 8 augustus 1942 Claser terugkeerde naar BelgiŽ was het hek echter van de dam. De Belgische regering meende dat hij zonder haar toestemming was vertrokken en beschuldigde de SOE en Claser ervan zich onttrokken te hebben aan een ontmoeting met Spaak. De regering schortte haar relaties met de SOE op ťn ontsloeg Bernard en Rolin. De Belgische inlichtingendiensten kregen het bevel geen enkel contact meer te onderhouden met Claser en zijn Legioen. Zťro ontving het volgende bericht: "Zoals u weet heeft monsieur Rose (codenaam voor Claser) geen enkele opdracht van de regering ontvangen. Wanneer hij zich in BelgiŽ bevindt, is het zelfs zonder haar medeweten en tegen haar wil. Wat monsieur Rose ook onderneemt, wordt bijgevolg door de regering gedesavoueerd: zij heeft daar niets mee te maken." De relatie met de SOE werd eind 1942 hersteld op voorwaarde dat er geen enkele actie in BelgiŽ meer zou worden ondernomen zonder het gemeenschappelijk akkoord van de Belgische en Britse diensten. Claser echter werd door de regering beschouwd als een gevaar, een bedreiging voor politici die het verzet onder controle wilden houden.

Definitielijst

geallieerden
Verzamelnaam voor de landen / strijdkrachten die vochten tegen Nazi-Duitsland, ItaliŽ en Japan gedurende WO 2.
SOE
Special Operations Executive. Britse organisatie uit WO II die zich bezig hield met geheime operaties en spionage. Een van zeven geheime organisaties die door de Britse regering tijdens WO II in Engeland werd opgericht.
tweede front
Tijdens WO II de naam voor het front dat de Amerikanen en de Engelsen in het Westen zouden openen om het (eerste) Russische front te verlichten.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


William Ugeux, leider van de inlichtingendienst Zťro
(Bron: cegesoma)


Henri Rolin, de onderstaatssecretaris van Defensie


Paul-Henri Spaak, dienstdoend eerste minister in afwezigheid van Pierlot
(Bron: Wikipedia)

Informatie

Artikel door:
Gerd Van der Auwera
Geplaatst op:
10-09-2014
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.