Geheim Leger

De droppings

Intussen waren, op initiatief van de Belgische regering, vijf ploegen boven bezet BelgiŽ geparachuteerd met de bedoeling wapens, munitie, springstoffen en ander materiaal aan de verzetsgroepen te bezorgen. Heel wat van dat materiaal kwam in Duitse handen terecht, onder meer door alweer het werk van De Zitter. Gelukkig kwam ťťn van de belangrijkste zendingen wel goed terecht. Op 23 juli 1943 was reservekapitein Adelin Marissal in Frankrijk afgezet. Hij was belast met het overbrengen van de globale plannen van de regering voor het gewapend verzet. Dit document, gecamoufleerd als brochure met als titel "Het paard van Troje", gaf de richtlijnen voor de organisatie en de actie van het Geheim Leger, een sabotageplan met onmiddellijk uit te voeren acties, het plan voor het militair optreden bij de bevrijding en ook de bevestiging van een opperbevelhebber voor alle militaire formaties. Opvallend is dat door het gebruik van de term "Geheim Leger" de brochure vooruit liep op een beslissing die pas op 1 juni 1944 werd genomen: het Leger van BelgiŽ heette voortaan het Geheim Leger. De regering weigerde wel mee te gaan in de redenering dat het Leger van BelgiŽ het geregeld Belgisch leger vormde dat enkel door de omstandigheden in de clandestiniteit opereerde. Met de naamswijziging was er geen verwarring mogelijk bij de (toekomstige) vorming van een nieuw Belgisch leger. Het Geheim Leger zou ook pas in actie mogen komen, wanneer de geallieerde landing een feit was.

In ieder geval werden deze richtlijnen en de aankondiging van nog meer parachutedroppings positief onthaald door Gerard en de zijnen: "Ons enthousiasme kent geen grenzen meer, toen we vernamen dat onze goede boodschapper drager was van dit alles, dat wij geschreven richtlijnen en orders zouden ontvangen en dat systematische parachutages zouden beginnen. [...]"

Vooral de laatste is cruciaal van belang voor het welslagen van de plannen. De geheime troepen moesten beschikken over voldoende wapens, munitie, zendmateriaal, en dergelijke. Daar werd hard aan gewerkt in de eerste maanden van 1944. Deze droppings waren echter geen sinecure. Alvorens het materiaal en/of de agenten te kunnen afwerpen moesten er eerst geheime afwerpterreinen bepaald worden die pas na goedkeuring van de Royal Air Force (RAF) in aanmerking kwamen.

In totaal werden 82 mogelijke plaatsen voor BelgiŽ voorgesteld, maar daarvan werd meer dan 50% afgekeurd. Deze droppingzones moesten aan zeer strenge, maar logische eisen voldoen (zoals niet in de dichte nabijheid van Duitse eenheden of FLAK-opstellingen liggen, maar wel in de nabijheid van een geschikte opslagplaats, weinig zichtbaar zijn voor indiscrete ogen,Ö). Terwijl voor de Ardennen praktisch alle terreinen aanvaard werden, waren er b.v. voor zone III slechts 4 die voldeden onder meer als gevolg van de permanente aanwezigheid van Duitse divisies.

Het parachuteren (dat in principe enkel Ďs nachts gebeurde en bij volle maan) werd aangekondigd in de BBC-uitzendingen bestemd voor BelgiŽ. Dit gebeurde onder vorm van vooraf afgesproken codezinnen ("persoonlijke boodschappen") waarbij de pleinen aangeduid werden door o.a. namen van vissen, vogels, planten, viervoeters, reptielen, bloemen, personen of steden uit de oudheidÖ Een "ontvangstcomitť" moest vier lampen (1 witte en 3 rode) opstellen. De gebruikte vliegtuigen, meestal in het zwart geschilderd, waren vooral bommenwerpers van het type "Stirling", "Whitly", "Halifax", "Lancasters", "B-17″ of "Liberators".

Zone I bekwam in totaal 29 parachutages met 358 containers;
Zone II ontving 4 droppings met 27 containers;
Zone III 8 droppings met 86 containers;
Zone IV 26 parachutages met 303 containers en 8 agenten;
Zone V tenslotte 53 droppings met 524 containers en 50 agenten.

Een groot deel daarvan (meer dan 700 containers) werd gedropt tussen maart en juni 1944. Nadien daalde dat aantal: de RAF gaf na de landing in NormandiŽ prioriteit aan droppings in Frankrijk. Toch volgden er in de maanden juli, augustus en september nog een 400-tal containers. Dankzij deze droppings beschikte het Geheim Leger over meer dan 7500 individuele wapens. Opvallend was dat zone II en III beduidend minder droppings ontvingen, wat een rechtstreeks gevolg was van de gevaarlijkere omstandigheden waarin de RAF boven deze gebieden moest werken. Nochtans lag in zone II de cruciale haven van Antwerpen.

Definitielijst

FLAK
Flieger/ Flugzeug Abwehr Kanone. Duits luchtafweergeschut.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Een Halifax bommenwerper, die geregeld werden ingezet voor droppings met materiaal voor het verzet


Kolonel Gerard, bevelhebber van het Leger van BelgiŽ, reageerde verheugd op de Britse steun.

Informatie

Artikel door:
Gerd Van der Auwera
Geplaatst op:
10-09-2014
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.