Amerikaanse lichte kruisers van de Brooklyn-klasse

Inleiding

Inhoudsopgave

Na de Eerste Wereldoorlog werden over het algemeen, wereldwijd gezien, pantserschepen vervangen door zware kruisers en pantserdekschepen door lichte kruisers. Dit uitte zich in verschillen in waterverplaatsing, bepantsering en bewapening. In de bepalingen van het Marineverdrag van Washington (Washington Naval Treaty van 1922) werd vastgelegd dat de maximum waterverplaatsing voor alle kruisers gelimiteerd werd tot 10.000 ton. Zware kruisers mochten een hoofdbewapening voeren tot maximaal 20,3cm (8 inch) en lichte kruisers mochten geen zwaardere primaire bewapening dragen dan 15,5cm (6,1 inch). Het gevolg was dat de betrokken grote zeemachten, Groot BrittanniŽ, de Verenigde Staten, Frankrijk, ItaliŽ en Japan, kruisers lieten bouwen van tegen de 10.000 ton.

Het verschil tussen zware en lichte kruisers werd hierdoor alleen nog maar bepaald door de primaire bewapening. Dit werd heel duidelijk aangetoond door de vier Japanse kruisers van de Mogami-klasse. Deze waren begin jaren `30 van de vorige eeuw in dienst gesteld als lichte kruisers met een primaire bewapening van vijftien 15,5cm kanonnen conform het Verdrag van Washington en het vervolgverdrag: het Verdrag van Londen uit 1930. Nadat Japan eenzijdig de bepalingen van de verdragen naast zich neerlegde, werden de 15,5cm kanonnen van de Mogami-klasse kruisers vervangen door tien 20,3cm kanonnen en werden de vier schepen geclassificeerd als zware kruisers.

De Amerikaanse marine, die gedurende de jaren `20 verschillende klassen zware kruisers in dienst had genomen, stapte begin jaren `30 over naar de bouw van lichte kruisers. De gedachte hierachter was dat een kruiser van 10.000 ton met een groot aantal snel vurende 15,5cm kanonnen, een kruiser met dezelfde waterverplaatsing, maar met een bewapening van een kleiner aantal trager vurende 20,3cm kanonnen, zou moeten kunnen verslaan. Bovendien zou de kruiser met de 15,5cm kanonnen op meerdere fronten en in samenwerking met torpedobootjagers ingezet kunnen worden. Een lichte kruiser kon ingezet worden voor verkennings-, patrouille-, volg-, blokkade-, escorte- en vlagvertoontaken. Een zware kruiser zou eerder ingezet worden voor escortetaken en kustbombardementen.

Met deze gegevens in het achterhoofd liet de US Navy, naast de al bestaande en nieuwe zware kruisers, de negen lichte kruisers van de Brooklyn-klasse ontwerpen en bouwen. Om het concept van de lichte kruiser volledig te benutten rustten de Amerikanen de nieuwe schepen uit met vijftien 15,2cm (6 inch) kanonnen in vijf drielingopstellingen. Hiermee werden de Brooklyn-klasse kruisers de zwaarst bewapende lichte kruisers van de US-Navy tijdens de Tweede Wereldoorlog. De klasse bestond oorspronkelijk uit zeven schepen, maar eind jaren `30 werden USS St. Louis en USS Helena toegevoegd aan de klasse. Deze schepen waren licht verbeterde versies van de zeven Brooklyns, maar de onderlinge verschillen waren zo klein dat er gerust gesproken kan worden van negen schepen van dezelfde klasse.

USS Phoenix, de vijfde kruiser van de Brooklyn-klasse, zou grote bekendheid krijgen tijdens de Falklandoorlog in 1982. Het schip was in de jaren `50 overgenomen door de Argentijnse marine en werd als ARA General Belgrano, tijdens het Argentijns-Britse conflict om de Falklandeilanden, tot zinken gebracht door de Britse nucleaire onderzeeŽr HMS Conqueror.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


USS Honolulu in de camouflagekleuren van de US Pacific Fleet, 1944
(Bron: Navsource)


USS Brooklyn op de Hudson River in 1939.
(Bron: Navsource)


De Brooklyn-klasse kruisers waren de zwaarst bewapende lichte kruisers van de US Navy. Hier de Philadelphia te New York op 26 april 1943.
(Bron: Navsource)


De Brooklyn-klasse kruisers kregen het soms zwaar te verduren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hier USS St. Louis met grote schade aan de boeg, 1943.
(Bron: Navsource)

Informatie

Artikel door:
Peter Kimenai
Geplaatst op:
01-03-2016
Laatst gewijzigd:
07-09-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.