Pyle, Ernie

Jeugdjaren en vooroorlogse carrière

Inhoudsopgave

Inleiding

"At this spot the 77th division lost a buddy" ; deze tekst stond geschreven op een houten bord bij een veldgraf op het Japanse eiland Iejima, onderdeel van de Okinawa-eilandengroep in de Oost-Chinese Zee. Op 18 april 1945, terwijl de slag om Okinawa in volle hevigheid woedde, sneuvelde de Amerikaan voor wie dit bord neergezet werd. Hij was geen infanterist, noch een marinier, maar een burger. Niet zomaar ťťn: hij was zowel aan het front als in de Verenigde Staten de meest populaire oorlogscorrespondent. Ernie Pyle was zijn naam.

Plattelandsjongen

De weg naar nationale roem was lang voor de op 3 augustus 1900 geboren Ernest Taylor Pyle. Zijn geboortehuis was een troosteloos gelegen boerderij in de buurt van het 850 zielen tellende plaatsje Dana in de prairie van het westen van de staat Indiana. Eindeloze landbouwvelden, doorsneden door kaarsrechte wegen, vormden het weinig verheffende landschap van Ernieís jeugd. Zijn vader Will, een zwijgzame man, pachtte de boerderij, want als timmerman kon hij geen werk vinden. Ernieís moeder, Maria Taylor-Pyle, was uit ander hout gesneden dan haar lijdzame man. Ze was een hartelijke en sociale boerin, die thuis de broek aan had. Ernie was het enige kind van het echtpaar. Hij was een dromer die avonturenromans verslond, maar ook hard meewerkte met het ploegen van het land. Zoals vermoedelijk zoveel van zijn leeftijdsgenootjes in een staat met de Indianapolis 500 als jaarlijks terugkerend hoogtepunt, droomde hij van een carrière als autocoureur.

Op school was Ernie een buitenstaander, een plattelandsjongen die opkeek tegen jongens uit de stad. Met de Amerikaanse deelname aan de Eerste Wereldoorlog in 1917 deed zich voor Ernie de eerste kans voor om te ontsnappen aan het uitzichtloze plattelandsbestaan. Tot zijn teleurstelling was hij een jaar te jong voor het leger. Een maand nadat hij in 1918 alsnog toetrad tot de Naval Reserve was de wapenstilstand al getekend. Het front zou Ernie pas gedurende de volgende wereldoorlog zien. In 1919 begon de intelligente jongeman zijn studieloopbaan aan de Indiana University in Bloomington. Hij koos economie als hoofdvak en volgde daarnaast ook lessen in de journalistiek. Gedurende zijn studietijd werkte hij mee aan de studentenkrant Indiana Daily Student. Zijn journalistieke voorbeeld was Associated Press-verslaggever Kirke Simpson, die in 1922 de Pulitzerprijs kreeg voor een artikel over de begrafenis van "de onbekende soldaat" op Arlington National Cemetery.

Rusteloze jongeman

Om zijn horizon te verbreden, reisde Ernie tijdens vakanties door het land. In het voorjaar van 1922 kwam hij buiten de landsgrenzen toen hij het basketbalteam van de universiteit begeleidde tijdens hun scheepsreis naar Japan. Omdat hij niet over de juiste papieren beschikte om Japan in te komen, vervolgde hij zijn reis door China en de Filipijnen. Nog slechts een semester te gaan, stopte hij met zijn studie, mogelijk na een conflict met een docent. In januari 1923 meldde hij zich voor het echte journalistieke werk op de redactie van de Herald in het stadje LaPorte in het noordwesten van Indiana. Zijn journalistieke hoogtepunt, gedurende zijn slechts vier maanden durende carrière bij de lokale krant, was vermoedelijk zijn infiltratie van een bijeenkomst van de racistische Ku Klux Klan.

In mei 1923 maakte Pyle de overstap naar The Washington Daily News, een in 1921 opgerichte krant op tabloidformaat van krantenuitgeverij Scripps-Howard. De jonge journalist, die op de redactie wel eens gekleed ging in een houthakkershemd en een wollen muts, maakte een excentrieke indruk op zijn collegaís. Hij bleek echter een uitstekende eindredacteur die andermans teksten de vaart gaf die de hoofdredacteur wenste. Al binnen een jaar was de rusteloze jongeman de routine zat en nam hij ontslag om vervolgens twee jaar als zeeman te werken in de Caraïben. Teruggekeerd in de Verenigde Staten trouwde hij op 25 juli 1925 met Geraldine Siebolds uit Minnesota, die hij twee jaar eerder gedurende zijn tijd in Washington ontmoet had. Samen met Jerry, zoals de roepnaam van zijn vrouw luidde, reisde hij drie maanden in een T-Ford en met een tentje door de Verenigde Staten. Hun reis eindigde in New York, waar het echtpaar 16 maanden zou verblijven en Ernie werkte als eindredacteur bij de kranten The Evening World en New York Post.

Ernie kon niet aarden in de Big Apple. Met Kerstmis 1927 keerden hij en zijn vrouw terug naar Washington, nadat een bevriende hoofdredacteur hem had aangeboden om terug te keren op de redactie van The Washington Daily News. Deze vriend was Lee Graham Miller en hij zou tot Ernieís dood een belangrijke compagnon en zakenvertegenwoordiger van hem zijn. Opnieuw gebonden zijn aan een bureau op de redactie zag Pyle niet zitten en daarom kreeg hij van Miller toestemming om, naast zijn vaste functie als eindredacteur van telegraafberichten, columns te schrijven over luchtvaart. Dat bleek een schot in de roos, want alles wat met vliegtuigen te maken had, kon rekenen op veel belangstelling van het publiek. Toen Ernieís eerste column in maart 1928 verscheen, was de luchtvaartpionier Charles Lindbergh, tien maanden daarvoor, als eerste non-stop de Atlantische Oceaan, van New York naar Parijs, overgevlogen. De (burger)luchtvaart was volop in ontwikkeling en Pyle werd een veel geziene bezoeker van vliegvelden in Washington en omgeving.

Tussen het vliegveldpersoneel en de piloten voelde Pyle zich als een vis in het water. Door zijn oprechte en pretentieloze voorkomen werd hij geaccepteerd als ťťn van hen. Vanwege het informele taalgebruik en zijn speciale aandacht voor human interest werden zijn columns gewaardeerd door een divers lezerspubliek. Algauw verschenen ze dagelijks en werd Pyle later benoemd tot luchtvaartredacteur voor alle kranten van de uitgeverij Scripps-Howard. Tot de prominente personen die hij als luchtvaartjournalist ontmoette, behoorde Amelia Earhart, de eerste vrouwelijke piloot die in 1932 de Atlantische Oceaan solo overvloog en die in 1935 datzelfde, als eerste mens, deed boven de Grote Oceaan. Hoezeer hij het als columnist ook naar zijn zin had, toch ging Pyle in het voorjaar van 1932 in op het aanbod om hoofdredacteur van The Washington Daily News te worden. Drie jaar lang zou hij deze functie vervullen, maar echt op zijn plek voelde hij zich niet. "Itís a short-cut to insanity", zo merkte hij op ten aanzien van de organisatorische kanten ervan.

Rondreizend bestaan

Het lag niet voor de hand dat Ernie de rest van zijn loopbaan hoofdredacteur van The Washington Daily News zou blijven. Hij miste het schrijfwerk, dat hem de meeste voldoening gaf. Privť ging het hem evenmin voor de wind. Jerry was zwanger van hem, maar koos voor abortus, terwijl Ernie het kind liever wel gehouden had. Hij maakte zich zorgen om zijn echtgenote, die zich steeds verder terugtrok en kampte met een alcoholverslaving en psychische problemen. Daarom gooide hij in 1935 het roer om. Geïnspireerd door een reis van drie weken door Amerika, die goede columns had opgeleverd, kreeg Ernie toestemming om al reizend een zesdaagse column te gaan verzorgen, die in alle publicaties van Scripps-Howard zouden verschijnen. Van 1935 tot 1942 doorkruisten hij en zijn vrouw in een Dodge Convertible Coupe een groot deel van het westelijk halfrond. Het stel bezocht alle Amerikaanse staten en deed bijzondere geografische locaties aan, zoals het laagste punt van de Verenigde Staten in Death Valley en het meest zuidelijke punt Key West in Florida (het nog zuidelijker gelegen Hawaï trad pas in 1959 toe als staat van de Verenigde Staten). Overal waar hij kwam, sprak Pyle met lokale vertegenwoordigers uit alle lagen van de bevolking: jong en oud, arm en rijk.

TweeŽnhalf miljoen woorden zou Pyle schrijven gedurende zijn jaren als rondreizende columnist. "Nieuws hoeft niet belangrijk te zijn, maar moet interessant zijn", was zijn adagium. "Zoek altijd naar het verhaal, voor de onverwachte menselijke emotie in het verhaal. Probeer te schrijven zoals mensen praten." Hij schreef in de ik-vorm en stelde zich nooit boven de mensen over wie hij schreef. Als neutrale waarnemer deed hij verslag van de Amerikaanse samenleving gedurende de periode van de Grote Depressie en president Roosevelts New Deal. Zijn verhalen over de vrijheid van het reizen naar elke uithoek van de natie, over gewone Amerikanen die zich staande hielden in een moeilijke tijd en over het plattelandsbestaan, raakten de Amerikaanse ziel in een sterk veranderende tijd van modernisering en urbanisatie. Door zijn beeldende manier van schrijven nam hij zijn lezers mee naar plaatsen waar ze zelf nooit geweest waren. Zijn columns waren populair bij een brede laag van de lezers en verschenen vanaf het voorjaar van 1939 ook in andere grote kranten buiten de stal van Scripps-Howard.

Het rondreizende bestaan beviel Ernie en Jerry goed. Ernie zuchtte echter onder de druk om columns op tijd af te leveren en de vrees of ze wel goed genoeg waren. Overmatig alcoholgebruik was zijn antwoord op de stress, neerslachtigheid en de vermoeidheid waarmee hij kampte. Dit hardnekkige getob en de angst voor succes zou hij zijn hele schrijversbestaan met zich meetorsen. Stoppen met zijn columns was voor hem desondanks geen optie. Na een rondreis van twee maanden door Centraal-Amerika keerde hij in februari 1940 terug naar de Verenigde Staten. Een half jaar eerder waren de legers van Adolf Hitler Polen binnengevallen en was een nieuwe wereldoorlog uitgebroken. Pyle had al eerder naar Europa willen afreizen om van de oorlog verslag te doen en zette dit plan eind 1940 door, maar niet voordat hij in Albuquerque, in New Mexico, een huis had laten bouwen met uitzicht op de vallei van de Rio Grande. Hij hoopte dat Jerry hier rust zou vinden, want nadat er aan hun rondreizende bestaan een einde was gekomen, kampte ze opnieuw met psychische problemen, die ondanks het nieuwe huis in de loop der tijd in ernst zouden toenemen.

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
infiltratie
Het binnendringen.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Oorlogscorrespondent Ernie Pyle in ItaliŽ, 1944.
(Bron: Signal Corps U.S. Army)


Bord bij het veldgraf van Ernie Pyle op het Japanse eiland Iejima.
(Bron: Indiana University)


Wylie Hall, waar de afdeling economie van de Indiana University in Bloomington zich bevindt.
(Bron: Wikimedia Commons)


Ernie Pyle (rechts) met zijn echtgenote Jerry (midden) en enkele vrienden uit de tijd dat hij luchtvaartcolumns schreef.
(Bron: The Lilly Library Indiana University)


Het huis van Ernie en Jerry in Albuquerque, tegenwoordig een bibliotheek.
(Bron: Wikimedia Commons)

Informatie

Artikel door:
Kevin Prenger
Geplaatst op:
20-02-2017
Laatst gewijzigd:
16-06-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.