Tankontwikkeling in Japan (1918-1945)

De eerste Japanse tanks: 1918-1930

Na de Eerste Wereldoorlog trachten veel Europese landen hun cavalerie te mechaniseren. Japan gebruikte gepantserde auto’s maar die waren niet erg succesvol gezien het jungleterrein in Zuidoost-Azië. Vaak waren de voertuigen ook matig gepantserd en bewapend. De eerste Japanse tanks waren in feite kopieën van westerse tanks. Soms werden modificaties uitgevoerd. Ook de benaming van tanks verschilde. De Franse Renault FT-17 werd bijvoorbeeld 'Type 79' genoemd. In 1922 kocht Japan een aantal Franse tanks, waaronder de FT-17. De tanks waren licht gepantserd en bewapend.

Type 79 Renault FT-17
Gewicht: 6.6 ton
Afmetingen: 5 meter lang, 2.25 meter hoog, 1.75 meter breed
Bepantsering: 6 tot 22mm (koepel en romp)
Bewapening: 1 x 3.7 cm (37mm) Puteaux kanon
Motor: Renault 4 cilinder van 39pk
Snelheid: 8 km/u
Productieaantal: enkele tanks door Japan gekocht
Bemanning: 2 man

Japan kocht tevens een aantal Franse Renault NC-1 tanks. Een aantal modificaties waren door Renault aangebracht. Zo verschilden de wielen met die van de Renault FT-17 tank. Type 89 Renault ‘Etsu B’ werden de tanks door Japan genoemd. Genoemde tanks waren niet populair bij de Japanse grondtroepen. De bewapening en bepantsering waren onvoldoende.

Type 89 Renault ‘Etsu / Otsu B’
Gewicht: 6.987 ton
Afmetingen: 4.39 meter lang, 2.13 meter hoog, 1.7 meter breed
Bepantsering: 20 tot 30mm
Bewapening: 1 x 5.7 cm (57mm) kanon, 1 x machinegeweer
Motor: 6 cilinder watergekoelde benzinemotor
Snelheid: 42.2 km/u
Productieaantal: enkele tanks door Japan gekocht
Bemanning: 2 man

Generaal Suzuki, hoofd van het Technische Bureau, protesteerde tegen de gang van zaken dat buitenlandse tankontwerpen door Japan in de jaren twintig werden gekocht. Japan moest zelf eigen tankmodellen kunnen produceren. Autoriteiten in Japan waren tegen dat plan omdat te weinig fabrieken beschikbaar waren om tanks te produceren. Ook ontbrak het Japanse ingenieurs wat betreft tankconstructie aan ervaring. Desondanks overtuigde generaal Suzuki de Japanse legerleiding. Eigen tankconstructie geschiedde. In 1927 werd de eerste Japanse tank gebouwd. De ‘Experimentele Tank Nummer 1’ (Type 87 ‘Chi-I’) was een middelzware tank waarvan het ontwerp begon in juni 1925. Een team van ingenieurs werkte aan de ontwikkeling. Het ontwerp van het voertuig was klaar in mei 1926 en het prototype was klaar in februari 1927. Osaka Arsenal fabriceerde het prototype. Het voertuig woog ongeveer twintig ton. De gebruikte motor was te zwak om het voertuig snel voort te stuwen. Het prototype maakte weinig indruk op Japanse militairen en een nieuwe tank moest worden ontworpen. Het nieuwe ontwerp was gebaseerd op de Vickers middelzware C tank die gekocht was door het Japanse leger in maart 1927. Naast het Osaka Legerarsenaal zou wapenfabrikant Sagami (Sagami Arsenal) toezien op de verdere productie van voertuigen en tanks. De Type 87 Chi-I had een complex aandrijvingssysteem. Het aandrijvingssysteem werd de standaard op latere Japanse tanks zoals de lichte tank Type 95 'Ha-Go' en de middelzware tank Type 97 'Chi-Ha'. Het Keizerlijke Japanse Leger concludeerde in 1927 dat de Type 87 Chi-I te zwaar en te langzaam was om te kunnen dienen in nieuwe oorlogen. Ook was de bepantsering van ‘Chi-I’ van slechte kwaliteit.

Type 87 Experimentele Tank Nummer 1 ‘Chi-I’
Gewicht: 12 ton
Afmetingen: 6.03 meter lang, 2.78 meter hoog, 2.4 meter breed
Bepantsering: 6 tot 15mm
Bewapening: 1 x 5.7 cm (57mm) kanon, 2 x 7.2mm machinegeweer
Motor: V-type 8 cilinder watergekoeld van 140pk
Snelheid: 20 km/u
Productieaantal: 1 prototype
Bemanning: 5 man

Een nieuwe tank werd ontworpen. Die tank zou ongeveer 12.8 ton wegen en sterkere bepantsering krijgen. Aankoop van Japan van enkele Britse Vickers Mark C tanks zorgde ervoor dat die nieuwe tank gebouwd kon worden. Aanduiding van het voertuig was Type 89 ‘I-Go’ of Type 89 'Chi-Ro' (Type 89-tank). Het prototype van de tank heette ‘Type 89 Experimentele Tank Nummer 2 Chi-Ro’. Genoemd prototype was lichter dan Type 87 Experimentele Tank Nummer 1 en sterker gepantserd. Verschillende koepels die bij Type 87 waren aangebracht werden bij de nieuwe tank weggelaten. De kwaliteit van het gebruikte staal voor de pantserplaten was duidelijk verbeterd ten opzichte van Type 87. In 1929 was het voertuig klaar om getest te worden. Duidelijk werd dat Type 89 superieur was aan alle beschikbare Japanse tanks. De Japanse legertop besloot daarom dat de tank de standaard middelzware tank van het Japanse leger zou worden.

Twee verschillende varianten van het voertuig werden geproduceerd: Type 89A 'I-Go Kō' en Type 89B 'I-Go Otsu'. Het eerste type had een watergekoelde benzinemotor, het tweede een luchtgekoelde zescilinder dieselmotor en sterkere bepantsering. Type 89A bereikte een snelheid van 15.5 km/u. Slechts 113 Type 89A tanks werden geproduceerd. Type 89B was de eerste in massa geproduceerde tank met een dieselmotor. Dieselmotoren hebben het voordeel dat ze makkelijker te starten zijn in koude klimaatomstandigheden. Ook had Type 89B een andere koepel dan Type 89A. Sommige Type 89 tanks werden tevens uitgerust met nachtlichten en radio (Type 94 Mk 4 Hei radio). De romp van Type 89 was voorzien van bouten. Het pantser bedroeg 17mm staal dat aan de voorkant van koepel en romp was bevestigd. De voorkant van de koepel was voorzien van 17 tot 25mm staal. De bestuurder zat aan de voorkant van de tank (rechts) met de machinegeweerschutter aan zijn linkerkant. Motor en transmissie bevonden zich in de achterkant van de romp. Aandrijving bestond uit negen kleine wielen met een groot aandrijfwiel aan de voorkant en een kleiner wiel aan de achterkant. Vijf kleine toprollers waren aangebracht onder de bovenkant van de rupsbanden (Type 89B had vier toprollers). De tank werd ingezet tegen China, tegen Sovjettroepen en tegen de Amerikanen in de Pacific. Tegen de Chinezen presteerde de tank goed. Dat kwam met name omdat de Chinezen geen sterke tanks en antitankwapens hadden. Tegen de met M4 Sherman tanks uitgeruste Amerikaanse troepen presteerde Type 89 minder goed gezien de zwakke bepantsering van de tank. Sommige Type 89 tanks werden met zand bedekt en gebruikt als statische bunkers.

Type 89 ‘I-Go’/’Chi-Ro’ (Type 89A & Type 89B)
Gewicht: 11.5 tot 12.79 ton
Afmetingen: 4.3 meter (A) tot 5.73 meter (B) lang, 2.2 meter (A) tot 2.56 meter (B) hoog, 2.15 meter breed
Bepantsering: maximaal 17mm (romp), 17 tot 25mm (koepel)
Bewapening: 1 x 5.7 cm (57mm) Type 90 kanon (100 granaten), 2 x 6.5mm Type 91 machinegeweer (2745 patronen)
Motor: Daimler 6 cilinder van 100pk (A) of Mitsubishi A6120VD luchtgekoelde dieselmotor van 120pk (B)
Snelheid: 26 tot 30 km/u
Productieaantal: 404 stuks
Bemanning: 4 man

Naast de ontwikkeling van genoemde voertuigen besloot de Japanse legertop in 1929 dat kleine voertuigen ontwikkeld moesten worden voor snelle operaties. De eerste poging resulteerde in de Type 92 (door sommige bronnen Type 94 genoemd). Een klein voertuig dat ontworpen was voor verkenningstaken en infanterieondersteuning. Al in 1928 kocht Japan Britse Carden-Loyd Machine Gun Carrier Mark VI voertuigen die geschikt zouden zijn voor verkenningstaken. De Carden-Loyd werd in Japan Type 88 genoemd. Het voertuig was licht gepantserd (9mm maximaal) en bewapend (Vickers 7.7mm machinegeweer). De focus van de Japanse legertop op lichte voertuigen had onder andere te maken met de snelle en goedkope productiemogelijkheden. De voertuigen waren tevens makkelijk te onderhouden. Een hele serie op tank gelijkende voertuigen (‘tankette’) werd in Japan geproduceerd. Die voertuigen waren totaal niet geschikt als aanvalswapens omdat ze erg licht gepantserd en bewapend waren. Antitankwapens konden eenvoudig het dunne pantser doorboren. De belangrijkste door Japan geproduceerde ‘tankettes’ zijn Type 88, Type 94 en Type 97. Type 94 werd in 1934 voltooid door Tokyo Gas and Electric Industry. Type 94 werd in 1935 bij het Japanse leger in dienst genomen. Een van de meest bekende tankettes is Type 97 'Te-Ke'. Het voertuig was een verbeterde Type 94 en had een vrij krachtige bewapening. Bewapening bestond uit een 37mm Type 94 kanon of een Type 97 7.7mm machinegeweer. Het voertuig was licht gepantserd (4 tot 12mm). Tijdens de jaren dertig werd duidelijk dat tankettes te zwak zijn om te dienen in oorlogen. Daarom besloot de Japanse legertop de ontwikkeling en productie van de slecht gepantserde voertuigen stop te zetten.

Definitielijst

cavalerie
In het Engels Calvary. Oorspronkelijk een aanduiding voor bereden troepen. In de Tweede Wereldoorlog de aanduiding voor gepantserde eenheden. Belangrijkste taken zijn verkenning, aanval en ondersteuning van infanterie.
Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. Italië en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.
tankette
Kleine tank (met het formaat van een auto) die te licht is om gerekend te worden tot de lichte tanks. Concept uit de jaren '20 en '30, veelal uitgerust met een enkel machinegeweer, sterk verouderd toen de Tweede Wereldoorlog begon. De rol van de tankette werd overgenomen door de pantserwagen.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Type 87 ‘Chi-I’.
(Bron: Publiek domein)


Tanks van het type 89 ‘I-Go’ onderweg naar Manilla, januari 1942.
(Bron: U.S. Army)


Type 89 ‘I-Go’ met bemanning.
(Bron: WW2Photo.se)

Informatie

Artikel door:
Ruben Krutzen
Geplaatst op:
18-03-2017
Laatst gewijzigd:
19-08-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.