Tankontwikkeling in de Verenigde Staten (1918-1945)

Samenvatting en schematisch overzicht

Tussen 1900 en 1918 had Amerika geen eigen tanks. Na de Eerste Wereldoorlog kwam Amerikaanse tankontwikkeling op gang. De eerste Amerikaanse tank (M1917) was een nagenoeg rechtstreekse kopie van de succesvolle Franse FT-17 lichte tank. Andere experimentele voertuigen volgden. Bij de ontwikkeling van Amerikaanse tanks was snelheid en manoeuvreerbaarheid belangrijk: dat was ťťn van de eisen. Tanks moesten infanterie ondersteunen, zo was de idee van veel leidinggevende militairen in Amerika. Daarom werd gefocust bij tankproductie op lichte en middelzware tankmodellen. Die modellen hadden als voordeel dat ze relatief snel en goedkoop geproduceerd konden worden door (auto)fabrikanten. Zware tanks waren veel duurder om te produceren en bruggen konden vaak het gewicht van die tanks niet aan.

Lichte tanks zoals de M2, M3 Stuart, M5 en M24 Chaffee, hadden als voordeel dat ze snel en wendbaar waren. Echter, bepantsering en bewapening waren vaak relatief zwak (10-30mm). De meeste lichte Amerikaanse tanks waren uitgerust met 37mm kanonnen (alleen de M24 Chaffee had een 75mm M6 kanon). Middelzware tanks waren geschikter om het op te nemen tegen vijandelijke tanks omdat ze vaak krachtiger bewapend en beter gepantserd waren. Daarom verschoof bij de Amerikaanse legertop langzaam de focus bij tankconstructie op middelzware tanks die snelheid en kracht combineerden. Middelzware tanks zoals de M3 Lee en de M4 Sherman waren geschikte voertuigen omdat ze geproduceerd konden worden door autofabrikanten. Daarnaast waren ze relatief goedkoop om te produceren, vergeleken met de productie van zwaardere voertuigen. De eerste succesvolle Amerikaanse middelzware tank was de M2. Een relatief licht gepantserd voertuig met meerdere machinegeweren. De idee van verschillende wapensystemen zien we terug bij de M3 Lee. Tijdens de eerste gevechtsacties van de M3 werd duidelijk dat Duitse tanks met het 'drietraps' wapensysteem vernietigd konden worden. Toch bracht het in een kazemat gemonteerde 75mm kanon grote problemen met zich mee. De M4 loste dat probleem op door het 75mm kanon in een nieuwe koepel te dragen.

Lettende op productie-eenvoud, betrouwbaarheid, snelheid en kosten, besloot de Amerikaanse legertop dat de M4 Sherman de standaardtank van de Verenigde Staten moest worden. De romp van de tank was in staat zwaardere bewapening (76mm kanon) en bepantsering te dragen. Aan alle oorlogsfronten werd de M4 ingezet. Daarbij toonde het voertuig aan dat het in staat was alle Duitse lichte en middelzware tanks te vernietigen. In AziŽ had de M4 geen enkele moeite om Japanse tanks uit te schakelen. Vanaf de introductie van de Tiger en Panther-tanks kwam de M4 in de problemen. De Tiger was in staat de tank tot op lange afstand uit te schakelen waarbij het korte 75mm kanon van de Sherman vrijwel nutteloos was tegen het frontale (100mm) Tiger-pantser. Nieuwe Sherman-modellen waren in staat de Tiger uit te schakelen (M4A3E8). Toch bleven die tanks kwetsbaar voor het 88mm kanon van de Tiger gezien hun bepantsering (50 tot 88.9mm). De introductie van de nog zwaardere Duitse Tiger II tank en Amerikaanse frontervaringen in en rondom de Ardennen in 1944, zorgden voor een bewustwording dat het Amerikaanse leger toe was aan een nieuwe (zware) tank. Oude zware tanks (M6) waren afgekeurd op grond van hun specificaties en gewicht. Echter, de situatie was zo dringend dat het concept van de zware tank weer werd opgepakt. Daarom werd besloten de T26E1 tank te ontwikkelen: een tank die de productie als 'T26E3' in zou gaan. Die M26 Pershing tank was in feite een middelzware tank gezien het gewicht (plusminus 40 tot 45 ton). De bewapening zorgde er echter voor dat het model in staat was alle Duitse tanks, inclusief de zware Tiger II, te vernietigen. De M26 presteerde goed en werd ook nog na de oorlog in Noord-Korea ingezet tegen Noord-Koreanen uitgerust met Sovjet T-34 tanks (met name de middelzware T-34-85 tank).

In de laatste oorlogsjaren werden in Amerika ook nog experimentele zware tanks ontwikkeld (prototypes). Daarbij gaat het om de T32, T29, T30 en T34. Genoemde tanks waren zeer krachtig bewapend (90, 105, 120 of 155mm kanon) en goed gepantserd (100 tot 200mm). Die tanks waren echter groot en zwaar. Enkele hooggeplaatste militairen van Army Ground Forces waren tegen de tanks omdat ze veel te groot en te zwaar waren. Daarnaast waren de tanks duur om te produceren. Toch werd met die tanks ervaring opgedaan wat betreft tankontwerp en bewapening.

Geconcludeerd kan worden dat de Verenigde Staten de tankoorlog tegen de asmogendheden wonnen door de inzet van de middelzware M4 Sherman. Niet door de laat ingezette, krachtige M26 Pershing of andere, in relatief (kleine) aantallen geproduceerde tanks. De overvloed van Sherman-tanks was nagenoeg niet te stoppen. Duitse tanks waren weliswaar vaak kwalitatief beter ('Panther', 'Tiger'), maar waren duur, verbruikten vaak veel brandstof, waren zwaar (belasting bruggen), en werden niet in genoeg aantallen geproduceerd om de Sherman tegen te houden. Veertig tot vijftigduizend M4 Sherman tanks tegen plusminus duizend Tiger (1347 tot 1354) en plusminus zesduizend Panther tanks, dat zijn de vergelijkende productiestatistieken. Net als de Sovjet T-34 tank blonk Amerika uit in massaproductie. Bestaande (auto)fabrieken konden duizenden Amerikaanse tanks en andere pantservoertuigen produceren. In totaal produceerde Amerika tussen 1940 en 1945 ongeveer 88.410 tanks. Iets waarvan Hitler-Duitsland, ItaliŽ en Japan alleen maar konden dromen.

Gemotoriseerd geschut en tankjagers niet meegerekend

lichte tanksmiddelzware tankszware tanks
M2 lichte tank - 37 mm kanonM2 middelzware tank - 37mm kanon M6 zware tank - 76mm en 37mm kanon
M3 lichte tank - 37mm kanonM3 middelzware tank - 75mm en 37mm kanon M26 zware tank - 90mm kanon
M5 lichte tank - 37mm kanonM4 middelzware tank - 75 of 76mm kanon
M24 lichte tank - 75mm kanon

Zie ook: overzicht Amerikaanse tanks

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
infanterie
Het voetvolk van een leger (infanterist).
kanon
ook bekend als Kanone (Du) en Gun (En). Wordt vaak gebruikt om allerlei geschut aan te duiden. Eigenlijk slaat de term op vlakbaan geschut. Wordt gekenmerkt door een langere loop en grotere dracht.
massaproductie
Het maken van een grote hoeveelheid van hetzelfde produkt.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


M4A4ís in een trainingscentrum in de woestijn in Californie
(Bron: the sherman tank site)

Bekijk video
Bekijk video

U.S. Tanks in Korea
(Bron: YouTube)

Informatie

Artikel door:
Ruben Krutzen
Geplaatst op:
20-08-2017
Laatst gewijzigd:
25-08-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.