Bazooka

Productie

M1 en M1A1

De productie van het wapen werd uitbesteed aan General Electric in Bridgeport. De granaten werden vervaardigd door E.G. Budd Company. In het najaar van 1942 werd de 'M1 Rocket Launcher' officieel in gebruik genomen. Bij weinig wapens verliep het proces van eerste proefneming tot operationele inzet zo snel als bij de bazooka. Door zijn snelle productie bleek de eerste versie van de Rocket Launcher echter wel een aantal gebreken te hebben. Voor de lanceerbuizen was gebruik gemaakt van een slechte kwaliteit staal, waardoor de buizen regelmatig scheurden. Ook was de maatvoering niet goed, waardoor buizen nog al eens te krap of te ruim bleken te zijn, wat er toe kon leiden dat de raket bleef vastzitten in de loop en daar explodeerde. Het wapen was 1.371 mm lang en woog 5,8 kg. Bij de eerste exemplaren van het wapen werd een tweepotig statief geleverd. Dit werd in het veld echter zelden gebruikt, omdat het niet kon worden afgesteld en het gewicht het transport bemoeilijkte. De oorspronkelijke munitie voor het wapen was de M6-raket. Deze granaat was echter onbetrouwbaar en werd daarom snel vervangen door een verbeterde versie de M6A1 met een ander laadsysteem. De mondingssnelheid van het projectiel bedroeg 91 m/s.

De M1 Rocket Launcher werd in augustus 1943 opgevolgd door de M1A1, die een lengte had van 1.380 mm en 6,01 kg woog. Dit wapen had een simpeler ontwerp en geen voorste pistoolgreep, want deze bleek in de praktijk weinig nut te hebben. Ook had het wapen een ander hitteschild om het gezicht van de schutter te beschermen en een flitsdemper. Deze en opvolgende versies kregen ook schouderriemen om het vervoer te vergemakkelijken. Het achterste gedeelte van de lanceerbuis was omwikkeld met staaldraad om scheuren te voorkomen. Dit probleem bleef zich echter voordoen. Pas toen in de fabrieken de kwaliteit van het metaal dat werd gebruikt voor de lanceerbuizen beter werd getest, werd het probleem verholpen.

De M1 en M1A1 hadden een simpel richtvizier. Het maximale bereik bedroeg 370 meter (400 yards). Het effectieve bereik was 150 meter en het penetratievermogen van de raket was 76 mm pantserstaal. Het wapen kon ook worden geladen met de M7A3 en M10 raket, die waren gevuld met witte fosfor. De projectielen van het type M7A3 waren bedoeld als oefenexemplaren, maar werden later ook in de strijd gebruikt.

Type: M1
Lengte:137 cm
Kaliber:2.36 inch / 60 mm
Gewicht:5,96 kg
Munitie:M6 of M6A2
Bereik:140 Ė 370 meter

Type: M1A1
Lengte:137 cm
Kaliber:2.36 inch / 60 mm
Gewicht:5,8 kg
Munitie:M6A1
Bereik:140 Ė 370 meter

M9, M9A1 en M18

In oktober 1943 werd de 'M9 Rocket Launcher' in productie genomen. Dit wapen had een lengte van 1.500 mm (ingeklapt 800 mm) en een gewicht van 6,87 kg. De M9 kon in tweeŽn gedeeld worden door een bajonetsluiting, wat het vervoer vergemakkelijkte. Met name de luchtlandingstroepen hadden verzocht om een beter te transporteren versie van de bazooka. Ook had de M9 een verbeterd richtvizier en vlamdemper. Omdat de batterijen in de M1 en M1A1 niet altijd goed functioneerde, werd het afvuurmechanisme bij de M9 en latere versies van de bazooka veranderd in een magnetische impulsgever (een stalen kern die door een spoel beweegt waardoor dus een elektrisch stroompje wordt opgewekt) ingebouwd in de pistoolgreep. Alle houten onderdelen, de schoudersteun en het handvat, werden bij deze versie vervangen door metalen en plastic equivalenten. Door de langere loop werd de brandstof van de raketmotor opgebruikt voordat het projectiel de lanceerbuis verliet. Hierdoor werd de raket minder gevoelig voor weersomstandigheden. Ook gebruikte het wapen andere munitie, de M6A3 raket. De raket had een lengte van 493 mm, een diameter van 2,36 inch en een gewicht van 3,38 lb. (1,53 kg) inclusief de springkop van 0,5 lb (=0,225 kg). De raket had een stompere meer afgeronde neus dan zijn voorgangers om te zorgen dat hij minder makkelijk zou afketsen en verbeterde stabilisatievinnen. Het penetratievermogen bedroeg 89 tot 102 mm pantserstaal.

De Rocket Launcher M9 werd in september 1944 vervangen door een verbeterde versie, de M9A1. Dit wapen had een ander koppelingsmechanisme voor de lanceerbuis en een nieuw Polaroid T90 optisch richtvizier. Door alle modificaties en verbeteringen had het wapen inmiddels wel een lengte van 1.550 mm en een gewicht van 7,20 kg gekregen. In de zomer van 1945 werd een aluminium versie van de M9A1, de 'M18 Rocket Launcher' in productie genomen. Dit wapen had een gewicht van 4,8 kilo. Deze bazooka is nog kortstondig ingezet aan het einde van de campagne in de Pacific. Na het einde van de oorlog werd de productie gestaakt.

Type: M9/M9A1
Lengte:155 cm
Kaliber:2.36 inch / 60 mm
Gewicht:6,5 kg
Munitie:M6A3
Bereik:110 Ė 460 meter

Aantallen en verspreiding

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden er (van juni 1942 tot mei 1945) in totaal 476.628 bazooka's (112.790 M1ís, 59.932 M1A1ís, 26.087 M9ís, 277.819 M9A1ís en 500 M18ís) geproduceerd tezamen met 15.603.000 raketten.

De Amerikanen verstrekten tijdens de oorlog ook bazookaís aan hun bondgenoten. De Vrije Fransen van Generaal Charles de Gaulle kregen er 11.350, de Russen ongeveer 3000 en Groot-BrittanniŽ meer dan 2100. De 'Rocket Launchers' werden ook boven bezet gebied gedropt voor het verzet. De Jong schrijft bijvoorbeeld in zijn standaardwerk dat het verzet in Amsterdam in november 1944 kon beschikken over dertig bazookaís. Veel landen namen de bazooka na de Tweede Wereldoorlog op in hun arsenaal. Dit waren onder meer ArgentiniŽ, BelgiŽ, West-Duitsland, Frankrijk, Nederland, Pakistan, de Volksrepubliek China en Zuid-Korea. BelgiŽ, BraziliŽ en Spanje ontwikkelde een eigen variant van de bazooka.

M20 Super Bazooka

In oktober 1944 werd begonnen met de ontwikkeling van de 3,5 inch 'Rocket Launcher M20'. Saillant detail was dat deze verbeterde versie van de bazooka gedeeltelijk was gebaseerd op de Duitse 'Panzerschreck'. De Duitsers hadden in 1943 enkele bazookaís buitgemaakt in TunesiŽ een ook aan het Oostfront. (Een aantal bazookaís waren aan de Russen geleverd in het kader van het 'Lend-Lease-programma'). Zij zagen de voordelen van het wapen. Al snel kwamen ze met hun eigen versie, de RP43 serie(RaketenpanzerbŁchse), oftewel de "Panzerschreck" of "Ofenrohr" genaamd. Mede dankzij zijn grotere diameter 88 in plaats van 60 mm, bleek dit wapen op sommige gebieden succesvoller te zijn dan de Amerikaanse tegenhanger, alhoewel het minder accuraat was en een kleiner bereik had. Bazookaís die werden buitgemaakt namen de Duitsers op in hun arsenaal onder de naam "6 cm Raketenpanzerbuchse 788(a)."

De M20 "Super Bazooka" was eind 1944 gereed, maar werd niet direct in productie genomen, omdat de hoge militairen ervan uitgingen dat de oudere versies van het wapen nog voldeden. Uiteindelijk werd deze Bazooka niet eerder in productie genomen dan in 1951, toen tijdens de Koreaanse oorlog bleek dat de M1 en de M9A1 weinig effect hadden tegen de tanks van het type T-34-85 die door het communistische Noord-Korea werden ingezet. Ook in de eerste fase van de Vietnamoorlog maakte de Amerikaanse troepen nog gebruik van de M20 bazooka. Later gingen zij gebruik maken van de 'M27 Recoilless Rifle' en vanaf 1963 de 'M72 LAW' antitankraket.

Type: M20
Lengte:152 cm
Kaliber:3,5 inch / 90 mm
Gewicht:6,5 kg
Munitie:M28A2 of T127E3/M30 WP
Bereik:180 Ė 913 meter

Definitielijst

bazooka
Amerikaans anti tankgeschut in de vorm van een lange buis, dat door 1 man kan worden gedragen en vanaf de schouder wordt afgevuurd. Infanterie wapen, gebaseerd op het raketprincipe. De bazooka is herlaadbaar. De bazooka produceert bij het afvuren een lange vlam aan de achterzijde, wat dit wapen ongeschikt maakt voor gebruik in gesloten ruimtes. Britse tegenhanger is de PIAT; de Duitse tegenhanger de Panzerfaust of Panzerschreck.
Kaliber
De inwendige diameter van de loop van een stuk geschut, gemeten bij de monding. De lengte van de loop wordt vaak aangegeven in het aantal kalibers. Zo is bv de loop van het kanon 15/24 24 ◊15 cm lang.
lb
Landing Barge (zonder motor en hellingbaan)
raket
Een door naar achter gerichte reeks ontploffingen voortbewogen projectiel.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Een doorsnede van elektrische componenten van de M1A1 Bazooka
(Bron: Wikimedia)


Het richtvizier van de M1 en de M1A1
(Bron: Wikimedia)


Afbeelding uit het Fort Devens Museum met onderaan twee 2,36 M6A1
(Bron: Wikimedia)


Een M9 bazooka in de vervoer modus (gevouwen)
(Bron: Wikimedia)


Een 3.5-inch M20 bazooka in het Batey ha-Osef Museum, Tel-Aviv, Israel (CC BY-SA 3.0)
(Bron: Wikimedia)

Informatie

Artikel door:
Wesley Dankers
Geplaatst op:
23-03-2018
Laatst gewijzigd:
15-04-2018
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.