Kirov

Kirov-klasse

Inhoudsopgave

Stalin had er sinds zijn aantreden als secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie steeds de voorkeur aan gegeven om het merendeel van de defensiebudgetten te besteden aan de landstrijdkrachten. Daardoor schoot de financiering van de Rode Marine ernstig tekort en er waren sinds de Eerste Wereldoorlog in de Sovjet-Unie geen grootschalige projecten meer ondernomen voor het bouwen van grote oorlogsschepen. De Sovjet-Unie had in tegenstelling tot bijvoorbeeld Groot-BrittanniŽ en Frankrijk geen tot de verbeelding sprekende marinetraditie. Zo werd de Russische marine in de Russisch-Japanse Oorlog van 1905 ondanks een numerieke overmacht zo goed als vernietigd. In de jaren dertig stegen echter de internationale spanningen en Stalin zag het belang in van beter uitgeruste maritieme strijdkrachten in de Oostzee en het Verre Oosten. In het Tweede Vijfjarenplan wees Stalin de Rode Marine dan ook extra financiŽle middelen toe, zodat er kon worden begonnen met de ontwikkeling van een moderne zware kruiser-klasse.

Het ontbrak de Sovjet-Unie echter aan ervaring met het bouwen van grote oorlogsschepen. De ingenieurs die ten tijde van het regime van de tsaar schepen hadden ontworpen waren allemaal gevlucht naar het westen of waren vermoord door de communisten ten tijde van de revolutie en de burgeroorlog. Daarom werd besloten toenadering te zoeken bij het westen. De Sovjet-Unie had op internationaal niveau in het begin van de jaren dertig een uitermate geÔsoleerde positie. Met de fascistische Italiaanse regering waren er echter beperkte diplomatieke betrekkingen. Hieruit kwam dan ook het Sovjet-verzoek voort om samen te werken met de Italiaanse firma Ansaldo, die een scheepswerf had in Genua. Ansaldo had voor de Italiaanse marine de kruiser Raimundo Montecuccoli ontwikkeld. In 1933 werden Italiaanse ingenieurs naar de Sovjet-Unie gestuurd om de Sovjets te ondersteunen bij de ontwikkeling van de Kirov-klasse, die veel kenmerken zou overnemen van de Italiaanse kruiser-klasse.

Het voorlopige ontwerp had een waterverplaatsing van 7.200 ton en was bewapend met zes 152mm kanonnen in drie geschutskoepels. Begin 1934 werd het ontwerp goedgekeurd en er werden twee zware kruisers besteld. De schepen zouden gebouwd gaan worden in de Sovjet-Unie, maar wel worden voorzien van Italiaanse onderdelen, voornamelijk de stoomketels en turbines. De bewapening zou van Sovjetmakelij worden. Kort na het begin van de bouw van de Kirov en de Voroshilov verzochten de Sovjets om een zwaardere bewapening te plaatsen op de schepen. In plaats van de 152mm kanonnen moesten 170mm kanonnen worden geplaatst, net zoals op het verouderde slagschip de Krasnaiia Kavkaz. De Rode Marine verzocht om drie kanonnen in een geschutskoepel te plaatsen, terwijl de koepels oorspronkelijk ontworpen waren voor het dragen van twee kanonnen. Dit gaf behoorlijke problemen, maar deze werden uiteindelijk wel opgelost. Het gevolg was wel dat de bemanning van de geschutskoepels een zeer beperkte bewegingsvrijheid zou hebben. De Sovjets waren bepaald niet tevreden met het Italiaanse lichte ontwerp. Het gevolg was dat door eigen verbeteringen de waterverplaatsing van de zware kruisers werd verhoogd tot 7.700 ton.

Voor de bouw van de Kirov-klasse werd een zeer hoogwaardige staallegering gebruikt. Beter dan elke staalsoort die in het westen werd toegepast voor de bouw van schepen. De pantsergordel was echter nergens dikker dan 50mm. Het dek had een bepantsering van 50mm, de geschutstorens een maximale dikte van 75mm en de commandotoren was uitgerust met 100mm dik staal.

De aandrijving van de zware kruisers werd verzorgd door in ItaliŽ gefabriceerde stoomketels en turbines. Voor de Voroshilov werd echter een licentie gekocht om de turbines in de Sovjet-Unie zelf te bouwen. Sovjet-ingenieurs verbeterden het ontwerp waardoor de waterverplaatsing van de Voroshilov groter was dan bij de Kirov.

De bewapening bestond dus uit negen 181mm kanonnen, geplaatst in drie koepels. De 181mm kanonnen hadden een maximaal bereik van 37 kilometer. Verder waren er nog zes 100mm kanonnen, bij de Kirov vier tot zes 45mm kanonnen voor de luchtafweer, bij de Voroshilov een tiental 37mm kanonnen en zes tot twaalf 12,7mm machinegeweren. De Kirov-klasse had zes 530mm torpedobuizen tot zijn beschikking en er waren zeemijnen aan boord.

De twee zware kruisers van de Kirov-klasse die werden voltooid waren de Kirov en de Voroshilov. De Sovjets waren echter niet tevreden over de prestaties van de kruisers. De samenwerking met de Italianen werd opgezegd en er werd begonnen met de start van de ontwikkeling van een verbeterde zware kruiser-klasse. Deze klasse werd bekend als de Maksim Gorki-klasse. In feite leek de Maksim-Gorki-klasse zo veel op zijn voorganger dat de vier schepen (Maksim Gorki, Molotov, Kaganovitsj en Kalinin) vaak ten onrechte worden aangeduid als behorend tot de Kirov-klasse.

Technische gegevens bij bouw:

Klasse:Kirov
Aantal in klasse:2
Land:Sovjet-Unie
Type:Zware kruiser
Waterverpl.:
standaard:
Kirov: 7.756-7.880 ton
Voroshilov: 7.845-7.960 ton
volledig beladen:
Kirov: 9.287-9.436 ton
Voroshilov: 9.973-9.950
Afmetingen:Lengte over alles: 191,4 meter
Breedte: 17,70 meter
Diepgang: (volledig beladen) 6,1-6,3 meter
Aandrijving:Vermogen:
Kirov 113.000 shp
Voroshilov 122.500shp
Maximum snelheid: 37 knopen
2 geschakelde schachten, 6 Yarrow Normand turbines
Bepantsering:pantsergordel: 50-70 mm
dek: 50mm
geschutstorens: 75 mm maximaal
commandotoren: 100mm
Bewapening:9x 181mm 57cal. kanonnen verdeeld over drie geschutskoepels
6x 100mm 50cal. B34 kanonnen
Kirov: 6x 45mm 46cal. 21K kanonnen
Voroshilov: 10x 37mm kanonnen
6-12x 12,7mm (luchtafweergeschut)
6x - 533 mm torpedobuizen (2x3)
2 vliegtuigen (KOR-1)
Kirov: 60 zeemijnen
Voroshilov: 164 zeemijnen
Bemanning:724 man

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
kruiser
Snelvarend oorlogsschip van 8000-15000 ton, geschikt voor diverse taken als verkenning, verkenningsafweer en konvooibescherming.
revolutie
Meestal plotselinge en gewelddadige ommekeer van bestaande (politieke) verhoudingen en situaties.
slagschip
Zwaar gepantserd oorlogsschip met geschut van zeer zwaar kaliber.
Sovjet-Unie
Sovjet Rusland, andere naam voor de USSR.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Zijaanzicht van de Kirov-klasse


De slagkruiser Voroshilov


Het Beriev KOR-1 vliegtuig

Informatie

Artikel door:
Tom Notten
Geplaatst op:
03-04-2003
Laatst gewijzigd:
16-08-2009
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.