Brooke-Popham, Robert

Sir Henry Robert Moore Brooke-Popham (1878 - 1953)

De in 1878 geboren Robert Brooke studeerde af aan het Hayebury College te Hertfordshire en kreeg zijn militaire opleiding aan het Royal Military College te Sandhurst. In 1898 werd hij als 2e luitenant ingedeeld bij de Oxfordshire Light Infantry. In 1904 volgde zijn promotie tot kapitein.

Vanaf 1904 mocht hij bij koninklijk besluit de dubbele naam Brooke-Popham voeren. In 1920 volgde Brooke-Popham het Staff College in Camberley.
Toen hij in 1911 zijn vliegbrevet behaalde, was hij bij de eerste generatie piloten in het Britse leger. De jonge legertak is op dat moment nog onderdeel van de Air Balloon binnen de Royal Engineers.
Brooke-Popham werd in 1912 commandant van het 2e (The Aeroplane) Company en werd al snel bij de oprichting van het Royal Flying Corps in 1912 commandant van het 3e (Fighter) Squadron. Nadat hij in 1913 was bevorderd tot Brevet-Major, volgde van 1914 tot 1916 zijn aanstelling als Algemeen Kwartiermaker van het Royal Flying Corps aan het hoofdkwartier van de British Expeditionary Forces (BEF).
Als majoor richtte hij in 1915 het 3e Wing (No 1 en 4 Squadron) op. Brooke-Popham was bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog al te oud om als actief piloot deel te nemen aan de gevechten, iets wat hij als militair vlieger van het eerste uur welhaast zeker spijtig zal hebben gevonden.

Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog volgde een benoeming tot Controleur van Vliegtuigproductie bij het Britse Luchtvaartministerie, welke functie hij bekleedde tot 1919. Ondertussen bevorderd tot Commander in 1919, bekleedde hij tot 1921 de functie van Onderzoeksdirecteur bij het Luchtvaartministerie. De daaropvolgende jaren mocht hij tot 1926 het commando voeren over het RAF Staff College te Andover, Hampshire. In deze funktie kreeg hij in 1924 zijn bevordering tot Air Vice Marshall (AVM).
Zijn militaire en diplomatieke kwaliteiten brachten hem tot Luchtverdedigingscommandant van Groot-BrittannniŽ in de jaren 1926 t/m 1928, waarna hij als Luchtmachtcommandant van 1928 toy en met 1930 het commando over de Britse troepen in Irak op zich nam. Hier trad hij in september en oktober 1929 zefs op als Hogecommissaris en Opperbevelhebber in Irak.
Met zijn benoeming tot Air Marshall (AM) in 1931 volgde een betrekking als commandant van het in hoog aanzien staande Imperial Defence College. De jaren 1933 tot 1935 bracht hij door als opperbevelhebber van de Britse Luchtstrijdkrachten.
In zijn, vooralsnog, laatste jaren als actief militair, kreeg hij nog een aantal zeer vermeldenswaardige benoemingen. In de jaren 1933 tot 1937 mocht hij funktioneren als Principal Air Aid de Camp van koning George V, waarbij hij in 1935 tot Inspecteur Generaal van de RAF werd benoemd. Als Air Chief Marshall (ACM) sleet hij zijn laatste operationele jaren als opperbevelhebber in het Midden Oosten. In 1937 ging hij met pensioen.

De oorlogsdreiging bracht echter voor Brooke-Popham de mogelijkheid om opnieuw actief te worden. Direct na zijn pensioen in 1937, wordt hij alweer benoemd tot gouverneur en opperbevelhebber over Kenya. In 1939 trad hij weer in dienst bij de RAF, als hoofd van de opleidingsmissies naar Canada en Zuid-Afrika. Hiermee speelde hij een belangrijke rol in het opzetten van het Air Training Scheme, een programma dat later van groot belang zou worden voor de constante aanvoer van opgeleide piloten.
In 1940 volgde dan eigenlijk nog onverwacht zijn benoeming tot opperbevelhebber van alle Britse troepen in het Verre Oosten. Opvallend is hierbij dat alleen de landmacht en de luchtmacht onder zijn commando vielen. De Royal Navy werd hier buiten gelaten.
In dit commando bleek echter al snel dat Brooke-Popham niet meer in staat was om een moderne militaire organisatie te leiden en in 1941 werd hij door Churchill persoonlijk vervangen en met pensioen gestuurd. Brooke-Popham zelf heeft nooit begrepen waarom juist hij van zijn functie werd ontheven. Het debacle van Malakka en Singapore was juist iets waar hij altijd voor had gewaarschuwd. Keer op keer drong Brooke-Popham bij de militaire leiding aan op versterkingen, keer op keer liet hij weten aan London waar de tekorten lagen en even zovele keren werd er niet naar hem geluisterd. Zijn ontslag zal dan ook waarschijnlijk meer een politiek offer geweest zijn dan een werkelijk militair-strategisch besluit.

Toch kreeg hij in 1942 alweer een benoeming als Inspecteur Generaal van het Air Training Corps, een functie die hij tot het einde van de oorlog bekleedde. Zijn laatste functie was die van directeur van het Navy Army and Air Force Institute in de jaren 1944 tot en met 1946. Brooke-Popham overleed in 1953.

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.

Bronnen

- Lim Kay Tong, Brooke-Popham, 1999
- Papers of ACM Sir (Henry) Robert (Moore, Brooke-Popham, King's College London, Liddell Hart Center for Military Archives

Afbeeldingen


Brooke-Popham
(Bron: Wilco Vermeer)

Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
04-02-2003
Laatst gewijzigd:
24-03-2009
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.