Duitse Oberkommando des Heeres (OKH)

OKH- Oberkommando des Heeres

Inhoudsopgave

Inleiding
Met de invoering van een wet in 1935 maakte Hitler het mogelijk om vanaf mei 1935 weer een zelfstandige landmacht, marine en luchtmacht in te voeren. Sinds de Eerste Wereldoorlog was dat in Duitsland verboden door het Verdrag van Versailles.

De na de Eerste Wereldoorlog ingestelde Reichswehr telde slechts 100.000 manschappen, verdeeld over een met politietaken belast Reichsheer en veelal uit kustpatrouilleschepen bestaande Reichsmarine. In 1935 ging dit alles veranderen. De Reichswehr werd omgevormd tot Wehrmacht en deze kreeg een onderverdeling in Heer, Kriegsmarine en de nieuwe gevormde Luftwaffe.

Het nieuwe Heer bestond in die beginperiode uit 21 divisies, verdeeld over drie Heeresgruppen, maar zou uiteindelijk uitgroeien tot een legermacht bestaande uit honderden divisies en tientallen Heeresgruppen.

Het operationele bevel over de Duitse†legermacht werd formeel gevoerd door het Oberkommando der Wehrmacht, maar in de praktijk voerde het Oberkommando des Heeres het operationele bevel. Door tussenkomst van Adolf Hitler kreeg het Oberkommando der Wehrmacht gaandeweg de Tweede Wereldoorlog meer overwicht op het Oberkommando des Heeres. Op operationeel gebied besloot Adolf Hitler in 1941 dat het Oberkommando des Heeres de zeggenschap kreeg†over het Oostfront en het Oberkommando der Wehrmacht over de overige strijd tonelen.

Werving
Bij de omvorming van de Duitse Reichswehr tot Wehrmacht, werd het voormalige Reichsheer omgevormd tot Heer. Op 16 maart 1935 had Hitler een wet aangenomen waarmee hij het leger weer de belangrijke plaats gaf die het ooit in het oude Duitse Rijk innam. Hij besloot dat er zo snel mogelijk een Heer gevormd moest worden dat bestond uit 36 divisies. Op 21 mei 1935 voerde hij hiervoor de dienstplicht weer in. De oude organisatie van het Reichsheer werd nagenoeg ongewijzigd ingezet voor rekrutering en opleiding.

Het oude Reichsheer was ingedeeld in divisies die gelijk waren aan de in het gehele Rijk ingestelde Wehrkreise. Bij Hitlers machtsovername in 1933 bestonden er 13 van deze Wehrkreise. Begin 1939 waren daar nog twee Wehrkreise in Oostenrijk bijgekomen en in de loop van dat jaar nogmaals twee, in Danzig en Polen. Uiteindelijk zou daar in oktober 1942 nog een Wehrkreis aan worden toegevoegd in Krakow en in september 1943 nogmaals in Tsjechoslowakije. De Wehrkreise stonden onder het bevel van de Oberbefehlshaber der Ersatzheeres.

Oberbefehlshaber des Heeres
Deze Wehrkreise stonden onder de directe leiding van het Oberkommando des Heeres. Het Oberkommando des Heeres was formeel het opperbevel van de Duitse landmacht (het Heer) van 1936 tot 1945. De opperbevelhebber in naam was de Oberbefehlshaber des Heeres (OBdH).

Oberkommando des Heeres-OKH,
Oberbefehlshaber des Heeres:


General der Artillerie Werner von Fritsch
(1935 - 1938)

Generaloberst Walther von Brauchitsch
(1 september 1939)

Adolf Hitler
(19 december 1941)

Generalfeldmarschall Ferdinand SchŲrner
(30 april 1945 - 8 mei 1945)

In de praktijk werd het bevel echter uitgeoefend door de Generale Staf die uiteindelijk gecontroleerd werd door Adolf Hitler zelf.

Definitielijst

Artillerie
Verzamelnaam voor krijgswerktuigen waarmee men projectielen afschiet. De moderne term artillerie duidt in het algemeen geschut aan, waarvan de schootsafstanden en kalibers boven bepaalde grenzen vallen. Met artillerie duidt men ook een legeronderdeel aan dat zich voornamelijk van geschut bedient.
Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
Kriegsmarine
Duitse marine, naast de Heer en de Luftwaffe onderdeel van de Duitse Wehrmacht.
Luftwaffe
Duitse luchtmacht.
Reichswehr
Duitse leger in de tijd van de Weimarrepubliek.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Kenteken van de Oberbefehlshaber des Heeres

Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
14-03-2015
Laatst gewijzigd:
16-03-2015
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.