MiG-1, Mikoyan

Mikoyan MiG-1 en MiG-3

Inleiding
De MiG-1 en MiG-3 waren een typisch voorbeeld van de haast waarmee bij aanvang van de Tweede Wereldoorlog de Sovjet-Unie trachtte om haar luchtmacht te moderniseren. Het waren typische voorbeelden van de Sovjet-massaproductie waarbij alleen naar de vliegprestaties werd gekeken en niet naar de vliegeigenschappen. Het waren vliegtuigen met een goede bewapening, uitstekende snelheid, bereik en plafond. Het waren echter ook vliegtuigen met zeer slechte stabiliteit.

Ontwikkeling
In 1938 werden door de Sovjet-autoriteiten de specificaties afgegeven voor een jager, geschikt voor operaties op grote hoogte, dat in zeer korte tijd beschikbaar moest zijn. Twee topontwerpers, Artyem Mikoyan en Mikhail Gurevich ontwierpen op basis hiervan een toestel waarvan de tekeningen eind 1938 al klaar waren en begin 1939 werden goedgekeurd. Na het opzetten van een geheel nieuw ontwikkelingsbedrijf, werd in oktober 1939 begonnen met de vervolmaking van het ontwerp. Het bedrijf produceerde twee ontwerpen, de I-61 aangedreven door een Mikulin AM-35A motor en de I-63 aangedreven door een Mikulin AM-37 motor. In november 1939 kwam de I-61 van de tekentafel en kreeg men gelijk de opdracht om drie prototypen te bouwen. Het ontwerp voor de I-63 werd gelijk verworpen, voornamelijk vanwege de problemen met de ontwikkeling van de nieuwe motor. In januari 1940 werd het ontwerp voor de I-61 omgedoopt tot I-200

De I-200
Op 30 maart 1940 vloog de eerste I-200. Het was een modern ogende jager geworden met een gesloten cockpit en geheel intrekbaar landingsgestel (ook het staartwiel). De constructie was desondanks nog typisch conservatief. Een mengsel van gelaste buizen, houten frame, lichtmetalen beplating en veel houten plaatwerk was toegepast. De aandrijving bestond uit een 1350 pk zware Mikulin AM-35A motor met een VISh-22Ye propeller. Het toestel was volledig rond de AM-35 motor opgebouwd en had daardoor relatief kleine afmetingen. De prestaties bleken uitstekend te zijn. Met zijn 651 km/u bleek het op dat moment de snelste jager ter wereld. Het was echter een nachtmerrie om mee te vliegen. Het toestel was zo instabiel dat men bij het minste geringste in een spin geraakte. Ook het bereik liet te wensen over. De ontwerpers begonnen gelijk met het aanbrengen van verbeteringen in het ontwerp. Het tekort aan vliegtuigen was echter zo groot dat de legerleiding direct het toestel in productie liet brengen.

MiG-1
De basis voor de MiG-1, zoals het productievliegtuig werd genaamd, waren de prototypen van de I-200. Het toestel had geen bepantsering en was bewapend met een 12,7 mm Beresin UBS mitrailleur en twee 7,62 mm ShKAS mitrailleurs die allen waren aangebracht in de neus, boven de motor. Het toestel kon onder iedere vleugel een bom meenemen of een afwerpbare brandstoftank.
Met de bewapening van de MiG-1 werden de nodige experimenten uitgevoerd. Zo hadden sommige toestellen een 20 mm ShVAK snelvuurkanon in plaats van de UBS mitrailleur, weer andere hadden slechts twee mitrailleurs, maar dan wel twee 12,7 mm UBSsen, terwijl andere naast de standaardbewapening weer twee 12,7 mm UBS mitrailleurs meevoerden in gondels onder de vleugels.
De MiG-1 kwam eind 1940 in dienst. Al snel bleek hoe gevaarlijk het toestel was en tegen de tijd dat Duitsland in juni 1941 de Sovjet-Unie binnenviel, waren vele MiG-1 toestellen al verongelukt. Nadat het 100ste toestel was geproduceerd, stapte men over op de productie van de MiG-3 die direct was gebaseerd op het herontwerp van de I-200.

Technische gegevens:

Model: MiG-1
Taak: jager
Bemanning: 1
Afmetingen: Spanwijdte: 10,30 m
Vleugeloppervlak: 17,44 m2
Lengte: 8,16 m
Hoogte: m
Gewicht: Leeggewicht: 2602 kg
Max. Gewicht: 3099 kg
Prestaties:

Max. snelheid: 626 km/u
Kruissnelheid: km/u
Bereik: 576 km
Plafond: 12000 m

Motor: Een Mikulin AM-35A motor met een vermogen van 1350 pk
Bewapening: Twee 7,62 mm ShKAS mitrailleurs en een 12,7 mm Beresin UBSmitrailleur aan de bovenzijde in de neus, twee 100 kg FAB-100 of twee 50 kg FAB-50 bommen
Productie: 100

MiG-3
Ondanks dat men de MiG-1 direct in productie moest nemen, ging het verbeteren van de I-200 gewoon verder. De brandstofcapaciteit werd vergroot, de mogelijkheid voor bommen of externe brandstoftanks werd verwijderd, een nieuwe VISh-propeller werd geplaatst, de wielen kregen een grotere diameter, er werd een vast staartwiel gemonteerd en de nodige bepantsering werd aangebracht. Om de stabiliteit te verbeteren werd het staartdeel geheel herzien en werden de uiteinden van de vleugels vergroot ten opzicht van de rest van de vleugel. Al deze verbeteringen werden aangebracht bij het 101e productietoestel, dat daarmee de eerste MiG-3 werd. Op 5 december 1940 was men al begonnen met de productie van de eerste MiG-3.
De handelbaarheid was meteen een stuk beter, hoewel het nog steeds een gevaarlijk toestel bleef om mee te vliegen. Toen het vliegtuig in dienst werd genomen was het echter de beste Sovjetjager. De vaste bewapening bleef ongewijzigd en vanaf midden 1941 werd ook weer de mogelijkheid geschapen om een bommenlast mee te nemen onder iedere vleugel. Ook werd de mogelijkheid geschapen om in plaats van de bom onder elke vleugel drie 82 mm RS-82 raketten mee te voeren die zowel tegen luchtdoelen als tegen gronddoelen konden worden gebruikt.
De MiG-3 bleef in productie tot het voorjaar van 1942, waarmee de productie op 3322 toestellen kwam te staan. Het stopzetten van de productie was een directe order van Stalin. De motor werd namelijk in dezelfde fabriek geproduceerd als de AM-38 voor de Ilyushin Il-2. Stalin zag meer heil in dat vliegtuig en liet de productie daarom volledig overgaan op die motor. Vanwege de slechte handelbaarheid en de afnemende prestaties op lagere hoogten werden de toestellen meestal ingezet bij de verdediging achter het front en niet bij aanvallen in de frontlinie.

Technische gegevens:

Model: MiG-3
Taak: jager
Bemanning: 1
Afmetingen: Spanwijdte: 10,20 m
Vleugeloppervlak: 17,44 m2
Lengte: 8,26 m
Hoogte: 2,65 m
Gewicht: Leeggewicht: 2699 kg
Max. Gewicht: 3350 kg
Prestaties:

Max. snelheid: 640 km/u
Kruissnelheid: km/u
Bereik: 1195 km
Plafond: 12000 m

Motor: Een Mikulin AM-35A motor met een vermogen van 1350 pk
Bewapening: Twee 7,62 mm ShKAS mitrailleurs en een 12,7 mm Beresin UBSmitrailleur aan de bovenzijde in de neus, twee 100 kg FAB-100, vier 25 kg FAB-25 bommen og zes 82 mm RS-82 raketten
Productie: 3322

Op basis van een nieuwe motor, de Mikulin AM-39, werd nog getracht om het project nieuw leven in te blazen. De MiG-3U werd als I-230 ontwikkeld met een bewapening van twee 20 mm ShVAK kanonnen. De I-230 vloog in augustus 1942 en was zelfs nog sneller dan de MiG-3. Er waren echter op dat moment geen faciliteiten om het te kunnen produceren. Hetzelfde verging het de I-231, een verbeterde versie met een AM-39 motor, die voor het eerst vloog in februari 1943. Een andere poging de productie vlot te trekken werd getracht door het toepassen van een M-82A radiaalmotor als I-210 en I-211. Met de I-211 werd in december 1942 nog een snelheidsrecord gevestigd van 670 km/u. De voorkeur ging uiteindelijk echter uit naar de productie van de Lavochkin La-5.

Definitielijst

massaproductie
Het maken van een grote hoeveelheid van hetzelfde produkt.
mitrailleur
Machinegeweer, een automatisch, zwaar snelvuurwapen.
Sovjet-Unie
Sovjet Rusland, andere naam voor de USSR.

Bronnen

- Bergholz W., Russlands groβe Flugzeugbauer, Aviatic Verlag, 2002
- Gunston B. ea., Jane's Fighting Aircraft of World War II, Random House Group Ltd, 2001
- Long J., Misfit MiGís: The MiG-1 and 3 op Sturmvogel
- Wilson S., Aircraft of WWII, Airospace Publications Pty Ltd, Australia, 1998
- Wings, Midway to Hiroshima, CD-Rom, Discovery/Maris multimedia, 1995
- Soviet aviation

Afbeeldingen


Prototype I-200


MiG-1


MiG-3

Informatie

Artikel door:
Wilco Vermeer
Geplaatst op:
23-06-2003
Laatst gewijzigd:
26-09-2009
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2017
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.