Beck, Ludwig

Jeugd en vroege militaire carrière

Inleiding

Ludwig Beck was een Duitse officier die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen Hitler keerde. Hij had veel aanzien binnen das Heer(de landmacht) en was als Chef des Stabes der Heeresleitung mede verantwoordelijk voor de opbouw van het moderne leger dat de Wehrmacht werd. In dit artikel lees je hoe iemand die daaraan meewerkte en voor wie Pruisische militaire waarden enorm belangrijk waren, zich tegen Hitler keerde. En wie was Beck eigenlijk? Waar kwam hij vandaan en hoe ontwikkelde hij zich? Beck is bekend geworden als één van de belangrijke personen achter de aanslag op Hitler van 20 juli 1944, waarvoor hij de hoogste prijs betaalde en stierf.

Jeugd en ontwikkeling bij het leger voor de Eerste Wereldoorlog

Ludwig August Theodor Beck werd op 29 juni 1880 in Biebrich geboren, een stad die tegenwoordig in de Duitse deelstaat Hessen ligt. Destijds was het gebied onderdeel van Pruisen en die achtergrond zou een belangrijke rol gaan spelen toen Beck opgroeide. Hij groeide op, als zoon van moeder Bertha Draudt en vader Ludwig Ernst Wilhelm Beck, op het terrein van de ijzergieterij van zijn vader. Vlak voordat Beck uit huis ging, verhuisde de familie naar een villa. De familie had een rijke geschiedenis in het Pruisische leger en was in de regel goed opgeleid. Zijn vader was een academicus die Beck leerde dat er veel te bereiken was met een stevige dosis discipline. Beck koos omstreeks 1898 voor het leger, waarbij de broer van zijn moeder, een luitenant-generaal, beslist een grote rol heeft gespeeld. Hij was niet uitsluitend geïnteresseerd in het leger, maar vond het ook belangrijk om ook op politiek en economisch vlak op de hoogte te blijven. Dat zorgde ervoor dat Beck, veel meer dan andere officieren, een geleerde indruk maakte.

Op 18 augustus 1899 werd Beck tot Leutnant bevorderd bij het Preusische Feldartillerie-Regiment Nr. 15. Hij werd actief als Rekrutenoffizier bij zijn regiment en in die functie was hij medeverantwoordelijk voor het opleiden van nieuwe rekruten. Zo vroeg in zijn carrière wist Beck al indruk te maken door zijn enorme werklust en zijn serieuze taakopvatting. Dat maakte dat Beck opviel bij zijn kameraden. In 1903 werd Beck tot Abteilungs-Adjutant benoemd, een functie die alleen weggelegd was voor de meest gekwalificeerde officieren. De functie bood hem ook de mogelijkheid om zich te richten op een plaats op de Kriegsakademie, de Pruisische school voor de allerbeste officieren die uitzicht bood op een functie in de Generalstab. Beck wist in 1908 een plaats te bemachtigen. Hij was vanwege zijn brede interesse en vanwege het belang dat hij zag in het oplossen van problemen vanuit meerdere invalshoeken , geen typische Pruisische officier. Door die houding was het geen probleem voor Beck om de Kriegsakademie met goed gevolg af te sluiten, ondanks sceptische geluiden vanwege zijn relatief lage rang.

Op 1 maart 1912 keerde Beck na het succesvol afsluiten van zijn opleiding terug naar zijn oude regiment waar hij als nieuwe Generalsstabsoffizier bij de 1. Abteilung aan de slag ging. Zijn terugkeer was van korte duur, want nog geen maand later werd hij naar zijn volgende eenheid bevolen: de Grosse Generalstab der Armee in Berlijn. Daar werkte Beck in de ,4. Abteilung, die onderzoek deed naar vestingwerken in Engeland en Frankrijk ten behoeve van het militair-strategische beleid. Hij verrichtte daar goed werk, zodat hij na slechts anderhalf jaar voor de langere termijn aan de Generalstab werd verbonden, veel korter dan de gebruikelijke drie jaar, die gold als een soort proeftijd. Op 1 oktober 1913 werd Beck bevorderd tot Hauptmann en nu was hij onderdeel van Duitslands militaire elite. Beck zag de Generalstab als een garantie van de rechtsstaat, vanwege de strikte scheiding van politieke en militaire aangelegenheden, en een toonbeeld van de eenheid van de natie, en was daarom erg trots op zijn positie in Berlijn.

In de zomer van 1913 verloofde Beck zich met Amalie Pagenstecher, met wie hij in mei 1916 trouwde. Zij kregen één dochter op 30 januari 1917 en noemden haar Gertrud. Tragisch was dat Becks vrouw vlak na de geboorte, op 16 november 1917, stierf. Vanwege de terughoudendheid van Beck over zijn privéleven weten we weinig over hoe hij met dat verlies omging.


Bronnen

Boeken

- Schramm, W.R. von, 'Von der Militärischen zur Politischen verantwortung, was Generaloberst Beck von Clausewitz gelernt hat.' In: Zeitschrift für Politik 4 (1958): 317-328.
Versie: 16-4-2018 Artikel door: Matthias Ouwejan

Deze website is een initiatief van STIWOT (Stichting Informatie Wereldoorlog Twee) Alle rechten voorbehouden © 2002--2018
Directe link: http://www.go2war2.nl/artikel/4977/Beck-Ludwig.htm